"එකම එක වචනයෙන්... ඇමරිකානු ඉතිහාසය අලුතින් ලියූ යකඩ ගැහැණිය! 🚌🔥! 🇺🇸

අපි පොඩ්ඩක් හිතමු... ඔයා බස් එකක වාඩි වෙලා යනවා. එකපාරටම ලොකු සල්ලිකාරයෙක් හරි බලවතෙක් හරි නැගලා ඔයාට කියනවා "ඒයි, තොට මේ සීට් වල යන්න බෑ, නැගිටලා මට සීට් එක දීපන්" කියලා. ඔයා මොකද කරන්නේ? රණ්ඩුවක් දාගන්න බය නිසා ඔයා සීට් එක දීලා බිම බලන් යයිද? නැත්නම් "මටත් සල්ලි ගෙවලා යන්න අයිතියක් තියෙනවා" කියලා කෙලින් කතා කරයිද?

1955 අවුරුද්දේ ඇමරිකාවේ කළු ජාතිකයන්ට තිබුණේ ඔය වගේ අන්ත අසරණ තත්ත්වයක්. නීතියෙන්ම කියලා තිබුණේ "බස් එකේ ඉස්සරහ සීට් සුදු මහත්වරුන්ට විතරයි. කළු උන් යන්න ඕන පිටිපස්සේ. සුදු මහත්තයෙක් නැග්ගොත් කළු එකා නැගිටලා සීට් එක දෙන්න ඕන" කියලා.

දෙසැම්බර් 1 වෙනිදා. ඇලබාමා ප්‍රාන්තයේ මොන්ට්ගොමරි නගරය. රෝසා පාක්ස් (Rosa Parks) කියන අවුරුදු 42ක මැහුම් ශිල්පිනිය වැඩ ඇරිලා ගෙදර යන්න බස් එකට නැග්ගා. එදා ඇය හිටියේ ගොඩක් මහන්සියෙන්. ඇය මැද හරියේ සීට් එකක වාඩි වුණා. ටික දුරක් යද්දි සුදු ජාතිකයෝ කීප දෙනෙක් බස් එකට නැග්ගා. සීට් මදි වුණා. බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් (සුදු ජාතිකයෙක්) රෝසා පාක්ස් ළඟට ඇවිත් අණ කළා. "ඒයි... නැගිටපන්! අර මහත්තයට වාඩි වෙන්න දීලා පස්සට පලයන්!"

රෝසා වටපිට බැලුවා. ඇයත් එක්ක හිටපු අනිත් කළු ජාතිකයෝ තුන් දෙනා බයටම නැගිටලා ගියා. ඒත් රෝසා පාක්ස් හෙලවුණේ නෑ. ඇය ඩ්‍රයිවර්ගේ ඇස් දෙක දිහා කෙලින් බලලා එක වචනයක් කිව්වා. "නෑ." (No).

ඩ්‍රයිවර්ට යකා නැග්ගා. "තෝ නැගිට්ටෙ නැත්නම් මම පොලිසියට කියලා තෝව හිරේ දානවා" කියලා ඔහු තර්ජනය කළා. එතකොට රෝසා පාක්ස් කියපු දේ තමයි ඉතිහාසය වෙනස් කළේ. ඇය කිව්වා: "ඔහේට ඕන දෙයක් කරගන්නවා... මම නැගිටින්නේ නෑ."

පොලිසිය ආවා. ඇයව අත්අඩංගුවට ගත්තා. ඇයව හිරේ දැම්මා. හැබැයි රෝසා පාක්ස් පස්සේ කාලෙක කිව්වා ඇය එදා නැගිට්ටේ නැත්තේ ඇයි කියලා. ගොඩක් අය හිතුවේ ඇය වැඩ ඇරිලා ඇවිත් මහන්සි නිසා සීට් එක දුන්නේ නෑ කියලා. ඒත් ඇය කිව්වේ මේකයි: "මම එදා හිටියේ මහන්සියෙන් තමයි. හැබැයි ඒ ඇඟේ මහන්සිය නෙවෙයි. හැමදාම අනුන්ට යටත් වෙලා, හැමදාම පාගලා දාන එක ඉවසලා ඉවසලා මට මහන්සි වෙලයි තිබුණේ. මට ඕන වුණා මමත් මනුස්සයෙක් කියලා පෙන්නන්න."

මේ පුංචි ගැහැණිය පත්තු කරපු ගින්න මුළු ඇමරිකාවම ඇවිලුවා. ඇයව හිරේ දැම්මට පස්සේ, "මාර්ටින් ලූතර් කිං" වගේ නායකයෝ ඉස්සරහට ආවා. ඔවුන් තීරණය කළා "අපිට බස් වල යන්න අයිතියක් නැත්නම්, අපි බස් වල යන්නේ නෑ" කියලා. දවස් 381ක්... ඔව් අවුරුද්දකටත් වැඩියෙන් කළු ජාතිකයෝ හැතැක්ම ගණන් පයින් ගියා මිසක් බස් වලට නැග්ගේ නෑ. බස් සමාගම් බංකොලොත් වුණා. ආණ්ඩුවට කරකියාගන්න දෙයක් නැති වුණා.

අන්තිමට ඇමරිකානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට නියෝග කරන්න සිද්ධ වුණා "බස් වල ජාති භේදය තහනම්" කියලා. තනි ගැහැණියක් සීට් එකක වාඩි වෙලා හිටපු නිසා, මුළු රටකම නීතිය වෙනස් වුණා.

රෝසා පාක්ස් අපිට උගන්වන්නේ එක පාඩමයි. අසාධාරණය ඉස්සරහ කොන්ද නමාගෙන ඉන්න එපා. ඔයාට ඔයා ගැන "ආත්ම ගෞරවයක්" තියෙනවා නම්, ඔයා ඉස්සරහ ඉන්නේ ජනාධිපති වුණත් බය වෙන්න එපා. සමහර විට ඔයාගේ ඒ පොඩි "නෑ" කියන වචනය, මුළු ලෝකයක් වෙනස් කරන්න පුළුවන්.

නොකී කතා – Untold Stories | තවත් දැනගැනීමට follow කරන්න

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම 'නොකී කතා' Page එක Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#RosaParks #CivilRights #History #Inspiration #Courage #TrueStory #NokeeKatha #නොකීකතා #Legend