🚨 කාමරයකට ඇතුළු වූ මිනිසෙක් වාෂ්ප වී ගියේ කෙසේද? CCTV කැමරා ඉදිරියේම සිදුවූ ලෝකයේ අද්භූතම අතුරුදහන් වීම!

අපි හැමෝම හිතන්නේ අපේ වටේට ආරක්ෂිත කැමරා තියෙනකොට අපි සම්පූර්ණයෙන්ම සුරක්ෂිතයි කියලා. අපේ හැම චලනයක්ම ඒ කැමරා කාච වල සටහන් වෙනවා කියලා අපි දැඩිව විශ්වාස කරනවා. ඒත් ඒ විශ්වාසය තත්පර ගාණක් ඇතුළත සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටුණු, ලෝකයේ අද්භූතම අතුරුදහන් වීමක් ගැන තමයි අද 'නොකී කතා - Untold Stories' තුළින් අපි මේ දිගහරින්නේ.

මේ කතාවට පාදක වෙන්නේ මීට අවුරුදු විස්සකට කලින්, ඒ කියන්නේ 2006 අවුරුද්දේ ඇමරිකාවේ ඔහියෝ ප්‍රාන්තයේ සිදුවුණු සිදුවීමක්. බ්‍රයන් ෂැෆර් (Brian Shaffer) කියන්නේ අවුරුදු 27ක ඉතාමත් දක්ෂ, කඩවසම් වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෙක්. අඩි හයකට වඩා උසැති මේ තරුණයාට ලස්සන අනාගතයක් වගේම, ඔහුට පණ වගේ ආදරය කරන පෙම්වතියකුත් හිටියා.

ඔහුගේ ජීවිතේ ඒ කාලයේ ලොකු දුකකුත් හැංගිලා තිබුණා. ඒ තමයි මීට සති කිහිපයකට කලින් ඔහුගේ ආදරණීය මව හදිසියේම මිය යාම. මේ නිසා ඔහු හිටියේ යම්කිසි මානසික පීඩනයකින්.

2006 මාර්තු මාසේ 31 වැනිදා සිකුරාදා දවසක්. එදා බ්‍රයන්ගේ විශ්වවිද්‍යාලයේ වසන්ත නිවාඩුව (Spring break) ආරම්භ වෙන දවස නිසා, ඔහු තීරණය කරනවා තමන්ගේ යහළුවන් දෙදෙනෙක් එක්ක එකතු වෙලා රාත්‍රියේ විනෝද වෙන්න.

මේ තරුණයින් කීපදෙනා ඔහියෝ නගරයේ තියෙන ප්‍රසිද්ධ රාත්‍රී සමාජ ශාලා කීපයකටම ගිහින් විනෝද වෙනවා. මේ ගමනේ අවසාන නැවතුම විදිහට ඔවුන් තෝරාගන්නේ 'Ugly Tuna Saloona' කියන ඉතාමත් ජනාකීර්ණ බාර් එක. මේ ස්ථානය පිහිටලා තිබුණේ විශාල ගොඩනැගිල්ලක දෙවෙනි මහලේ.

මේ ගොඩනැගිල්ලේ දෙවෙනි මහලට ඇතුළු වෙන්න වගේම පිටවෙන්න තිබුණේ එකම එක ප්‍රධාන දොරටුවක් විතරයි. ඒ දොරටුව ඉස්සරහට වෙන්න, ඇතුළු වෙන සහ පිටවෙන හැමෝම ඉතාමත් පැහැදිලිව දර්ශනය වෙන CCTV කැමරාවක් සවිකරලා තිබුණා. පාන්දර 1:15 ට විතර බ්‍රයනුත් ඔහුගේ යාළුවොත් විදුලි පඩිපෙළෙන් ඉහළට නැගලා මේ දොරටුවෙන් ඇතුළු වෙනවා කැමරාවේ පැහැදිලිවම සටහන් වෙලා තියෙනවා.

බාර් එක ඇතුළට ගිය බ්‍රයන් ටික වෙලාවකින් ජනාකීර්ණ සෙනඟ අතරේ තමන්ගේ යාළුවන්ගෙන් වෙන් වෙනවා. බාර් එකේ සංගීත කණ්ඩායමේ සාමාජිකයින්ට කතා කරන්න ඕනේ කියලා තමයි ඔහු අන්තිමටම යාළුවන්ට පවසන්නේ. හරියටම පාන්දර 1:55 ට විතර ඔහු බාර් එකේ දොරටුවෙන් එළියට ඇවිත් තරුණියන් දෙදෙනෙක් එක්ක කෙටි කතාබහක නිරත වෙනවා CCTV කැමරාවේ සටහන් වෙනවා.

ඊට පස්සේ ඔහු ඒ තරුණියන්ගෙන් සමුඅරගෙන, නැවතත් බාර් එක ඇතුළටම පියනගන දර්ශනය කැමරාවේ පැහැදිලිවම පේන්න තියෙනවා. හරියටම පාන්දර 2:00 ට බාර් එක වහන්න එහි සේවකයින් තීරණය කරනවා. විදුලි බුබුළු දල්වා, සංගීතය නවතා දැමීමත් එක්කම බාර් එක ඇතුළේ හිටපු සියලුම දෙනා ප්‍රධාන දොරටුවෙන් එළියට එන්න පටන් ගන්නවා.

බ්‍රයන්ගේ යාළුවන් දෙන්නත් එළියට ඇවිත් ඔහු එනකන් දොරටුව අසලට වෙලා බලාගෙන ඉන්නවා. ඒත් බ්‍රයන් එළියට එන්නේ නෑ. යාළුවෝ හිතනවා ඔහු වෙනත් හඳුනන කෙනෙක් එක්ක ඔවුන්ට කලින්ම නිවසට යන්න ඇති කියලා, ඒ නිසා ඔවුන් එතනින් පිටවෙලා යනවා.

පහුවදා උදේ වෙනකොටත් බ්‍රයන්ගෙන් කිසිම ආරංචියක් ලැබෙන්නේ නෑ. ඔහුගේ පෙම්වතිය වගේම තාත්තාත් දිගින් දිගටම ඔහුට දුරකථන ඇමතුම් ගත්තත්, ඒ හැම ඇමතුමක්ම කෙලින්ම යොමු වෙන්නේ හඬ පණිවිඩ (voicemail) වලට. බ්‍රයන් සහ පෙම්වතිය සඳුදා දවසේ මියාමි වලට යන්න ගුවන් ටිකට්පත් පවා වෙන්කරගෙන තිබුණත්, ඔහු ගුවන් තොටුපළට එන්නෙත් නෑ.

මේ අසාමාන්‍ය නිශ්ශබ්දතාවය ගැන දැඩි සේ බියට පත්වෙන ඔවුන්, වහාම ක්‍රියාත්මක වෙලා පොලීසියට පැමිණිලි කරනවා. පොලීසිය මේ අතුරුදහන් වීම ගැන පරීක්ෂණ ආරම්භ කරන්නේ 'Ugly Tuna Saloona' බාර් එකෙන්. ඔවුන් මුලින්ම කරන්නේ එදා රාත්‍රියේ ප්‍රධාන දොරටුවේ සටහන් වුණු CCTV දර්ශන නැවත නැවතත් පරීක්ෂා කරන එක.

මේ දර්ශන ඔවුන් එකින් එක ඉතාමත් සූක්ෂමව බලනවා. ඔවුන් පැහැදිලිවම දකිනවා පාන්දර 1:55 ට බ්‍රයන් නැවතත් බාර් එකට ඇතුළු වෙන ආකාරය. ඊට පස්සේ බාර් එක වහන වෙලාවට එතන හිටපු හැම කෙනෙක්ම එළියට යන දර්ශනත් ඔවුන් නිරීක්ෂණය කරනවා.

පොලීසිය ඒ එළියට ගිය හැම පුද්ගලයෙක්වම කැමරා දර්ශන වලින් තනි තනිව ගණන් කරනවා. ඇතුළු වුණු ගාණටම සමාන පිරිසක් එළියට ඇවිත් තිබුණා. බාර් එකට ඇතුළු වුණු සියලුම දෙනා එළියට ගිහින් තියෙනවා, එකම එක පුද්ගලයෙක් හැර.

ඒ තමයි බ්‍රයන් ෂැෆර්. ඔහු බාර් එකට ඇතුළු වුණාට පස්සේ කිසිම මොහොතක එළියට එන දර්ශනයක් කැමරාවේ සටහන් වෙලාම නෑ. අඩි 6යි අඟල් 2ක් උස, කැපී පෙනෙන පෙනුමක් තියෙන මේ තරුණයා වෙනත් ඇඳුමකින් හෝ වෙස්වලාගෙන ගියා නම් අනිවාර්යයෙන්ම කැමරාවට අහුවෙන්න ඕනේ.

මේක පොලීසියටත් කිසිසේත්ම හිතාගන්න බැරි බිහිසුණු ප්‍රහේලිකාවක් බවට පත්වෙනවා. දෙවෙනි මහලේ තියෙන බාර් එකකින් එළියට යන්න පුළුවන් එකම ක්‍රමය ඒ ප්‍රධාන දොරටුවෙන් පිටවීම විතරයි. එහෙම නැතුව එළියට යන්න නම් ජනේලයකින් බිමට පනින්න ඕනේ.

ඒත් කිසිම ජනේලයක් ඇරලා තිබුණේ නෑ වගේම, එහෙම බිමට පැනලා තිබුණා නම් ඒ අවට කිසිම සලකුණක් හෝ ලේ පැල්ලමක් දකින්න ලැබෙන්න ඕනේ. ඒත් එහෙම කිසිම දෙයක් එතන තිබුණේ නෑ. බාර් එක ඇතුළේ නාන කාමර, ගබඩා කාමර ඇතුළු අස්සක් මුල්ලක් නෑර පරීක්ෂා කළත් බ්‍රයන්ගේ කිසිම සලකුණක් හොයාගන්න ලැබෙන්නේ නෑ.

සමහරු මතයක් ගෙනාවා මේ ගොඩනැගිල්ලේ පිටිපස්සේ ඉදිවෙමින් පවතින අඳුරු කොටසක් තිබුණා, සමහරවිට ඒ පැත්තෙන් ඔහු එළියට යන්න ඇති කියලා. ඒත් ඒ පැත්තේ වැඩ කරපු සේවකයෝ කිව්වේ ඒ හරහා සාමාන්‍ය කෙනෙකුට යන්න බැරි තරම් අවහිරතා වගේම සුන්බුන් තිබුණා කියලා. අනෙක අඳුරේ ඒ වගේ තැනකින් බීමතින් ගියා නම් අනිවාර්යයෙන්ම අනතුරක් වෙන්න ඕනේ වගේම දූවිලි වල පාද සටහන් තියෙන්න ඕනේ.

විශේෂ පුහුණුව ලැබූ නිල සුනඛයින් පවා ඒ මුළු ප්‍රදේශයම පරීක්ෂා කළත් කිසිම ඉවක් හොයාගත්තේ නෑ. ඒ වගේම ඒ අවට මහමග තිබුණු වෙනත් කිසිම CCTV කැමරාවකවත් ඔහු පාරේ ගමන් කරනවා සටහන් වෙලා තිබුණෙත් නෑ. සති ගණනාවක් යනකන් පොලීසිය මුළු නගරයම පීරලා හෙව්වා.

කුණු කූඩ, කානු, අතහැර දාලා තියෙන ගොඩනැගිලි මේ හැමදෙයක්ම පරීක්ෂා කළත් බ්‍රයන් ෂැෆර් කියන පුද්ගලයා ගැන කිසිම හෝඩුවාවක් ලැබුණේ නෑ. පොලීසිය බ්‍රයන්ගේ යහළුවන් දෙදෙනාගෙන් දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න කළා. ඒ අතරින් එක් යාළුවෙක් වන ක්ලින්ට් ෆ්ලෝරන්ස් පොලීසියෙන් ඉල්ලපු 'පොලිග්‍රාෆ්' (Polygraph) බොරු කියනවාදැයි පරීක්ෂා කරන යන්ත්‍රයේ පරීක්ෂණය ප්‍රතික්ෂේප කළා.

මේ නිසා බොහෝ දෙනෙක් ඔහු ගැන සැක කරන්න පටන් ගත්තත්, ඔහුට විරුද්ධව නීතියෙන් ක්‍රියාමාර්ගයක් ගන්න තරම් කිසිම සාක්ෂියක් පොලීසියට තිබුණේ නෑ. තවත් සමහර විමර්ශකයින් විශ්වාස කරන්නේ බ්‍රයන් බාර් එක ඇතුළේදී කවුරුන් හෝ අතින් ඝාතනය වෙන්න ඇති කියලා. නමුත් එහෙම වුණා නම් අඩි 6යි අඟල් 2ක් උස, රාත්තල් 165ක් බරැති සිරුරක්, ආරක්ෂක කැමරා වලින් වහන් කරගෙන බාර් එකෙන් එළියට අරන් ගියේ කොහොමද?

අනෙක එදා රෑ ඒ බාර් එකේ කිසිම ලේ පැල්ලමක් හෝ ගැටුමක් සිදුවුණු බවට කිසිම සලකුණක් තිබුණෙත් නෑ. මේ අතුරුදහන් වීම කොච්චර ප්‍රබලද කිව්වොත් බ්‍රයන්ගේ තාත්තා තමන්ගේ රැකියාවත් අතහැරලා අවුරුදු දෙකක් පුරාවට මුළු රටේම පෝස්ටර් අලවමින් තමන්ගේ පුතාව හෙව්වා. නමුත් අවාසනාවන්ත විදිහට 2008 අවුරුද්දේදී බ්‍රයන්ගේ තාත්තාත් හදිසි අනතුරකින් මියයනවා, තමන්ගේ පුතාට මොකද වුණේ කියන රහස කවදාවත් දැනගන්න ලැබෙන්නේ නැතුවම.

හැබැයි මේ කතාවේ තවත් හිතාගන්න බැරි සිදුවීමක් මාස කිහිපයකට පස්සේ සිද්ධ වෙනවා. බ්‍රයන්ගේ පෙම්වතිය හැමදාම රෑට නිදාගන්න කලින් පුරුද්දක් විදිහට ඔහුගේ දුරකථනයට ඇමතුමක් ගන්නවා. මාස ගාණක් තිස්සේ වැඩ කරන්නේ නැතුව කෙලින්ම වොයිස්මේල් වලට ගියපු ඒ දුරකථනය, 2006 සැප්තැම්බර් මාසයේ එක්තරා දවසක හදිසියේම නාද වෙන්න ගන්නවා.

දුරකථනය හරියටම තුන් පාරක් නාද වෙනවා. ඇයට මේක අදහාගන්නත් බැරි වෙනවා, බ්‍රයන් තාමත් ජීවතුන් අතරද කියලා ඇය කල්පනා කරනවා. ඒත් කිසිම කෙනෙක් ඒ ඇමතුමට පිළිතුරු දෙන්නේ නෑ.

පොලීසිය වහාම ඒ දුරකථන සංඥාව ආපු තැන හොයලා බලනවා. ඒ සංඥාව ඇවිත් තිබුණේ නගරයෙන් ගොඩක් ඈත තියෙන හිලියර්ඩ් (Hilliard) කියන ප්‍රදේශයේ දුරකථන කුළුණකින්. ඒත් ඒ ප්‍රදේශය කොච්චර පරීක්ෂා කළත් ඔවුන්ට කිසිම අලුත් තොරතුරක් හොයාගන්න ලැබෙන්නේ නෑ, දුරකථන සමාගම් කිව්වේ ඒක සමහරවිට ජාලයේ තාක්ෂණික දෝෂයක් වෙන්න ඇති කියලා.

බ්‍රයන්ගේ අතුරුදහන් වීම ගැන අදටත් විවිධ මත ගොඩනැගෙනවා. සමහරු කියනවා ඔහුට තමන්ගේ අම්මාගේ මරණය දරාගන්න බැරුව අලුත් ජීවිතයක් හොයාගෙන හැමදෙයක්ම අතහැරලා යන්න ඇති කියලා. ඒත් මේ කිසිම මතයක් ඔප්පු කරන්න පුළුවන් තරම් සාක්ෂියක් අද වෙනකන් හොයාගෙන නෑ.

ඔහුට මොකද වුණේ කියන එක අදටත් ඇමරිකානු අපරාධ විද්‍යාවේ විසඳගන්න බැරි වුණු විශාලතම රහසක්. සාමාන්‍ය කාමරයකට ඇතුළු වුණු මිනිසෙක්, හැමෝගෙම ඇස් වහලා, දොරේ තියෙන කැමරා වලටත් හොරෙන් කොහොමද එකපාරටම වාෂ්ප වෙලා ගියේ? දැන් මේ සිදුවීම වෙලා හරියටම අවුරුදු 20ක් ගතවෙලා තියෙනවා, ඒත් ඔහියෝ පොලීසිය තාමත් මේ ෆයිල් එක වහලා නෑ.

මේ කතාව ගැන ඔයාගේ අදහස මොකක්ද? බ්‍රයන්ට ඇත්තටම මොකද වෙන්න ඇත්තේ? ඔහු තාමත් කොහේ හරි ජීවත් වෙනවා ඇතිද, එහෙමත් නැත්නම් බාර් එක ඇතුළේදී ඔහුට කවුරුහරි කරදරයක් කරන්න ඇතිද?

👇 ඔහුගේ අවසන් CCTV දර්ශනය පළමු කමෙන්ට් එකේ දාලා තියෙනවා.

ඔයාගේ අදහස අනිවාර්යයෙන්ම පල්ලෙහායින් කමෙන්ට් කරන්න. මේ වගේ අද්භූත සහ ඇඟ කිලිපොළා යන ලෝකයේ සැඟවුණු කතා දැනගන්න, දිගටම නොකී කතා - Untold Stories පිටුව එක්ක රැඳිලා ඉන්න.