වගුරු බිමෙන් මතු වූ 2,300 වසරක අභිරහස - Grauballe Man

1952 අප්‍රේල් 26 වන දින, ඩෙන්මාර්කයේ Grauballe ගම්මානය ආසන්න Nebelgård වගුරු බිමේදී සිදු වූයේ ඉතිහාසයේ වඩාත්ම පුදුමසාගත සොයාගැනීමකි.

Tage Busk Sørensen සහ ඔහුගේ කම්කරු කණ්ඩායම සාමාන්‍ය පරිදි පීට් කැණීමේ වැඩකටයුත්තක නිරතව සිටියහ. හදිසියේම, පස් තට්ටුවක් පමණ ගැඹුරින්, ඔවුන්ගේ මෙවලම් මිනිස් දේහයක් ගැටුණි. මුහුණ පැහැදිලිව පෙනෙන, සම් පැහැයෙන් යුතු, අත් කකුල් නැමී තිබෙන මෘත දේහයක් එහි තිබුණි. කම්කරුවන්ගේ පළමු සිතුවිල්ල මෑතක මිනීමැරුමක් විය හැකි බැවින් වහාම පොලිසිය දැනුවත් කරන ලදී.

පොලිසිය පැමිණි විට, වගුරු බිම්වලින් පැරණි දේහ සොයාගැනීම් සිදුව තිබූ බැවින්, වහාම Aarhus විශ්ව විද්‍යාලයේ පුරාවිද්‍යා විශේෂඥයින් කැඳවනු ලැබීය. Professor Peter Vilhelm Glob ප්‍රමුඛ විද්වත් කණ්ඩායමක් වහාම ස්ථානයට පැමිණ දුටු දර්ශනය ඔවුන්ව පවා මවිතයට පත් කළේය. දේහය අති විශිෂ්ට ලෙස සංරක්ෂණය වී තිබුණි - මුහුණේ ඉරි රැලි, ඇඟිලි සලකුණු, හිසකෙස්, සහ සම් සයනයන් පවා පැහැදිලිව දැකිය හැකි විය. ගම්මානයට ආසන්නව තිබීම නිසා ඔහුට "Grauballe Man" නමක් ලැබුණු අතර, ඔහු මේ වන විට සොයාගත් වඩාත්ම සම්පූර්ණ bog bodies (වගුරු බිමක සොයාගන්නා ලද, ස්වාභාවිකව සංරක්ෂණය වූ මිනිස් දේහය) වලින් එකක් බව ඔප්පු විය.

විද්‍යාත්මක පරීක්ෂණවලදී භයානක තොරතුරු අනාවරණය විය. Grauballe Man ගේ මරණය ප්‍රචණ්ඩකාරී ලෙස සිදුව තිබුණි - ඔහුගේ උගුර කන් දෙකේ සිට කපා දමා තිබූ අතර හිස කබලට බලවත් පහරක් වැදී තිබුණි. වම් කකුල බිඳී තිබූ අතර මරණය සිදුව ඇත්තේ අති ප්‍රචණ්ඩකාරී ලෙසයි. විකිරණ කාබන් දත්ත වලින් හෙළි වූයේ ඔහු මිය ගොස් ඇත්තේ ක්‍රිස්තු පූර්ව 290 පමණ වන විට බවයි - වසර 2,300කට පෙර! ඔහුගේ වයස අවුරුදු තිහක් පමණ වූ අතර උස සෙන්ටිමීටර 175ක් පමණ වන ශක්තිමත් දේහයක් ඇති, යකඩ යුගයේ සාමාන්‍ය මිනිසෙකුගේ ගොඩනැගීමට ගැලපෙන පුද්ගලයෙකි.

Grauballe Man ගේ ආමාශයේ අන්තර්ගතය පරීක්ෂා කිරීමෙන් අනාවරණය වූයේ ඔහු මියයාමට පැය 12-24ක් පමණ පෙර අනුභව කළ අවසාන ආහාරයයි. එය වූයේ බාර්ලි, ඕට්ස්, තණකොළ බීජ සහ වල ශාක විශේෂ 60කට වඩා අඩංගු කැඳක් විය. මස් සම්පූර්ණයෙන්ම නොතිබූ අතර මෙය සාමාන්‍ය ආහාරයක් නොවූ බව පෙනී ගියේය. මෙය චාරිත්‍රානුකූල යාගයක් සඳහා විශේෂ ආහාරයක් වීමට ඉඩ ඇති බව විද්වතුන් විශ්වාස කරති.

Grauballe Man මිය ගිය ආකාරය විශාල අභිරහසක් ලෙස පවතී. යකඩ යුගයේ උතුරු යුරෝපයේ ජනයා වගුරු බිම් "මෙලොව හා පරලොව අතර අවකාශයක්" ලෙස සැලකූහ. දෙවිවරුන්ට මිනිස් යාග පූජා කිරීම එවකට සාමාන්‍ය චාරිත්‍රයක් වූ අතර උගුර කැපීම, විශේෂ ආහාරයක් ලබා දීම, සහ ඔහු වගුරු බිමට තැන්පත් කළ ආකාරය චාරිත්‍රානුකූල යාගයකට අනුරූප විය. නමුත් සමහර විද්වතුන් විශ්වාස කරන්නේ ඔහු අපරාධකරුවෙකු හෝ සමාජ විරෝධියෙකු විය හැකි බවයි. උතුරු යුරෝපීය සංස්කෘතිවල භයානක අපරාධ කළ අය මෙලෙස වගුරු බිම්වල භූමදාන කිරීමට සිදු වූ බවට සාක්ෂි තිබේ.

වගුරු බිම්වල අද්විතීය රසායනික ගුණාංග නිසා Grauballe Man මෙතරම් හොඳින් සංරක්ෂණය විය. අම්ලික පරිසරය හා ඔක්සිජන් නොමැතිකම බැක්ටීරියා වර්ධනය වීම සහ දිරාපත් වීම සම්පූර්ණයෙන්ම නතර කළ අතර පීට්වල ඇති ටැනින් රසායනික ද්‍රව්‍ය හම් පදම් කරන්නාක් මෙන් ක්‍රියා කරමින් සම තද කර සංරක්ෂණය කළේය. අඩු උෂ්ණත්වය දේහ පටක කැටි කිරීමේ තත්ත්වයක පවත්වා ගත් අතර මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වාභාවික mumification ක්‍රියාවලියක් ලෙස ක්‍රියා කළේය.

1952 සිට Grauballe Man Moesgaard Museum හි ප්‍රදර්ශනය කෙරේ. නවීන සංරක්ෂණ තාක්ෂණයෙන් ඔහුගේ සම්පූර්ණ දේහය සංරක්ෂණය කිරීමට සමත් විය. අද, හරියටම මියයාමෙන් පසු වැතිර සිටි ආකාරයටම, ඔහු වසර 2,300ක් අප දෙස බලා සිටී.

දිගටම නොකී කතා - Untold Stories පිටුව follow කරන්න! 📖