"අම්මේ මට බයයි... මාව දාලා යන්න එපා..." ඒත් අම්මලා රෑ කෑමට ගිහින් එද්දී ඒ ඇඳ හිස් වෙලා තිබුණා! 🛌🧸❓

දෙමාපියන් විදියට අපිට තියෙන ලොකුම බය මොකක්ද? ඒ තමයි තමන්ගේ දරුවා තමන්ගේ ඇස් ඉස්සරහම නැති වීම. ඒත් ඊට වඩා භයානක දෙයක් තියෙනවා. ඒ තමයි තමන්ගේ දරුවා කාමරේ නිදිකරවලා, පොඩ්ඩක් එළියට ගිහින් ආපහු එද්දි, දරුවා හිටපු තැන හිස් වෙලා තියෙනවා දකින එක. දොරවල් ජනෙල් ඔක්කොම වහලා තියෙද්දි, කාටවත් එන්න බැරි තැනකදි දරුවෙක් වාෂ්ප වුණා වගේ අතුරුදහන් වෙන්නේ කොහොමද? මේක ෆිල්ම් එකක් නෙවෙයි. මේක 2007 අවුරුද්දේ පෘතුගාලයේදී සිදුවුණ, අදටත් මුළු ලෝකෙම ඔළුව අවුල් කරපු මැඩලීන් මැකෑන් (Madeleine McCann) සිද්ධියයි.

කතාව පටන් ගන්නේ එංගලන්තයේ ඉඳන් පෘතුගාලයට නිවාඩුවක් ගත කරන්න ආපු මැකෑන් පවුලෙන්. ජෙරී සහ කේට් මැකෑන් කියන්නේ වෛද්‍යවරුන් දෙපළක්. එයාලට දරුවෝ තුන් දෙනෙක් හිටියා. වැඩිමල් දුව මැඩලීන් (අවුරුදු 3යි) සහ පොඩි නිවුන් දරුවෝ දෙන්නෙක්. මෙයාලා නවාතැන් ගත්තේ පෘතුගාලයේ ප්‍රියා ඩා ලුස් (Praia da Luz) කියන ප්‍රදේශයේ තිබුණ "Ocean Club" කියන සුඛෝපභෝගී හෝටල් සංකීර්ණයේ. දවල් දවසම දරුවෝ එක්ක පිහිනමින්, සෙල්ලම් කරමින් ගත කරපු මේ දෙමාපියන්, රෑට පොඩි "රිස්ක්" එකක් ගත්තා. ඒ රිස්ක් එක තමයි මුළු ජීවිත කාලෙම ඔවුන්ට විඳවන්න සිද්ධ වුණේ.

එදා මැයි 3 වෙනිදා රෑ. දරුවෝ තුන්දෙනාටම හොඳටම නින්ද ගිහින් හිටියේ. මැඩලීන් එයාගේ කැමතිම රෝස පාට බෝනික්කව බදාගෙන තද නින්දක හිටියා. අම්මයි තාත්තයි තීරණය කළා දරුවෝ කාමරේ තියලා, යාළුවෝ සෙට් එකක් (Tapas Seven) එක්ක රෑ කෑමට යන්න. කෑම කන තැන (Tapas Bar) තිබුණේ කාමරේ ඉඳන් මීටර් 50ක් වගේ ළඟින්. එයාලා හිතුවේ "අපි විනාඩි 20කට සැරයක් ගිහින් දරුවන්ව චෙක් කරනවා" කියලා. මේක පෙනුනේ හරිම ආරක්ෂිත ප්ලෑන් එකක් වගේ.

රෑ 9.05 ට තාත්තා (ජෙරී) ඇවිත් බලද්දි මැඩලීන් සුවපහසු විදියට නිදාගෙන හිටියා. ඔහු ඇගේ පොරවනය හදලා, නළල සිපගෙන ආපහු ගියා. හැබැයි... ඊළඟට රෑ 10.00 ට අම්මා (කේට්) ඇවිත් බලද්දි දැක්ක දේ නිසා ඇගේ පපුව නතර වුණා. මැඩලීන් නිදාගෙන හිටපු ඇඳ හිස්! කාමරේ ජනේලය ඇරලා! කේට් කෑගහගෙන රෙස්ටොරන්ට් එකට දිව්වා. "එයා නෑ! කවුරු හරි එයාව අරන් ගිහින්!" කියලා ඇය කෑගැහුවා. ඒ කෑගැහිල්ල අදටත් ඒ හෝටල් බිත්ති වල දෝංකාර දෙනවා ඇති.

එදා රෑ මුළු පෘතුගාලයම ඒ දරුවාව හෙව්වා. හෝටලේ හැම කාමරයක්ම, ස්විමින් පූල් එකක්ම, අවට කැලෑවක්ම පීරුවා. ඒත් මැඩලීන්ගේ එකම එක හෝඩුවාවක්වත් ලැබුණේ නෑ. හරියට එයා හුළඟේ දියවෙලා ගියා වගේ.

එදා රෑ මුළු පෘතුගාලයම ඒ දරුවාව හෙව්වා. නමුත් මේ කතාවේ භයානකම කොටස එන්නේ සාක්ෂි සටහන් එක්කයි. එදා රෑ 9.15 ට විතර, මැකෑන් පවුලේ මිතුරියක් වන ජේන් ටැකර් (Jane Tanner) දැකලා තිබුණා අමුතු දෙයක්. ඇය දැක්කා හෝටලය ළඟින් නාඳුනන පිරිමියෙක්, පොඩි දරුවෙක්ව අත් දෙකෙන් වඩාගෙන අඳුරේ වේගයෙන් ඇවිදගෙන යනවා. ඒ දරුවා ඇඳගෙන හිටියේ මැඩලීන්ගේ පිජාමා එකට සමාන රෝස පාට ඇඳුමක්. පොලිසිය වහාම මේ මිනිහාගේ රූප සටහනක් (Sketch) ඇඳලා මාධ්‍යයට නිකුත් කළා. මුළු ලෝකෙම හෙව්වේ මේ "දරුවා වඩාගත් මිනිසා"වයි. නමුත්... අවුරුදු ගාණකට පස්සේ හෙළි වුණා ඒ ලොකුම වැරදීමක් කියලා. ඒ හිටියේ තමන්ගේම දරුවා වඩාගෙන ගිය බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික සංචාරකයෙක්. පොලිසිය ඒ වැරදි පාරේ ගියපු නිසා, නියම අපරාධකාරයාට පැනලා යන්න ඕන තරම් වෙලාව ලැබුණා.

ඊළඟට පොලිසියේ සැකය එල්ල වුණේ වෙන කවුරුත් දිහාවට නෙවෙයි... මැඩලීන්ගේම අම්මා සහ තාත්තා දිහාවට! පෘතුගාල පොලිසිය සැක කළේ, "සමහර විට දෙමාපියන් දරුවට නින්ද යන්න බෙහෙතක් (Sedatives) දෙන්න ඇති. ඒක ඕවර් ඩෝස් වෙලා දරුවා මැරෙන්න ඇති. බයට පත්වුණ වෛද්‍යවරුන් වන මේ දෙමාපියන් මළ සිරුර හංගලා, පැහැරගැනීමක් කියලා බොරුවක් රඟපානවා ඇති" කියලා.

ඔවුන් සැක කළේ මෙහෙම දෙයක්: "සමහර විට මැඩලීන් රෑ ඇහැරිලා අඬන්න ඇති. දෙමාපියන් එයාට කරදරයක් නැතුව නිදාගන්න සැර බෙහෙතක් (Sleeping pills) දෙන්න ඇති. ඒක ඕවර් ඩෝස් වෙලා දරුවා මැරෙන්න ඇති. තමන්ගේ අතින් දරුවා මැරුණා කියලා බයට පත්වුණ වෛද්‍යවරුන් වන මේ දෙමාපියන් මළ සිරුර හංගලා, දරුවා පැහැරගත්තා කියලා බොරුවක් රඟපානවා ඇති."

මේ සැකය තහවුරු කරන්න පොලිසිය එංගලන්තයෙන් විශේෂ පුහුණුව ලත් පොලිස් බල්ලෝ දෙන්නෙක් ගෙන්නුවා. එක්කෙනෙක් ලේ ඉව කරන බල්ලෙක්, අනිකා මළ සිරුරු ඉව කරන බල්ලෙක් (Cadaver dog). මේ බල්ලෝ දෙන්නා කෙලින්ම ගිහින් නතර වුණේ මැකෑන් පවුල පාවිච්චි කරපු රෙනෝල්ට් කාර් එක ළඟ. කාර් එකේ ඩිකිය ඇතුලේ "මරණයේ සුවඳ" (Scent of death) තියෙනවා කියලා බල්ලෝ පෙන්නුවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, මැඩලීන් නිදාගෙන හිටපු කාමරේ, අම්මාගේ ඇඳුම් වල සහ මැඩලීන්ගේ සෙල්ලම් බඩු වලත් "ලේ සුවඳ" සහ මළ සිරුරක ඉවක් තියෙනවා කියලා මේ බල්ලෝ පෙන්නුවා.

මේ සාක්ෂි එක්ක මුළු ලෝකෙම මේ දෙමාපියන්ට බැන්නා. "තමන්ගේ දරුවා මරලා නාට්‍ය රඟපානවා" කියලා මිනිස්සු චෝදනා කළා. ඒත් DNA පරීක්ෂණ වලින් ඒක 100%ක් ඔප්පු කරන්න බැරි වුණා. දෙමාපියන් දිවුර දිවුරා කිව්වේ "අපි නිර්දෝෂියි, කවුරු හරි අපේ දරුවා අරන් ගියා" කියලා. කාර් එකේ තිබුණේ පරණ ඩයපර් වල ගඳක් වෙන්න ඇති කියලා ඔවුන් තර්ක කළා.

අවුරුදු ගාණක් මේ අභිරහස වැළලිලා තිබුණා. නමුත් 2020 දී ජර්මනියෙන් අලුත් සාක්ෂියක් ආවා. ඒ තමයි ක්‍රිස්ටියන් බෲක්නර් (Christian Brueckner). මූ දරුණු ළමා අපචාරකයෙක් සහ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කරුවෙක්. මැඩලීන් අතුරුදහන් වුණ දවසේ රෑ, හෝටලය ළඟ මූගේ සුදු පාට කෑම්පර් වෑන් එක (Camper van) තිබිලා තියෙනවා. ඊටත් වඩා වැදගත් දේ තමයි, එදා රෑ මැඩලීන් අතුරුදහන් වුණ වෙලාවෙම, හෝටලය ළඟ තිබුණ දුරකථන කුළුණකට (Cell tower) මූගේ දුරකථනය කනෙක්ට් වෙලා තිබිලා තියෙනවා.

මූ බීපු වෙලාවක යාළුවෙක් එක්ක කියලා තියෙනවා "මට ඒ ළමයව උස්සන්න තිබුණා, ඒක ලේසි වැඩක්" වගේ කතාවක්. ජර්මානු පොලිසිය කියන්නේ, "මැඩලීන් ජීවතුන් අතර නෑ... මූ එයාව මරලා දැම්මා" කියලා. ඒත් අද වෙනකම් මළ සිරුරක් නෑ. මූව මේකට අත්අඩංගුවට ගන්න තරම් ස්තාවර සාක්ෂියක් නෑ.

දැන් මැඩලීන් අතුරුදහන් වෙලා අවුරුදු 17ක් වෙනවා. එයා ජීවත් වුණා නම් අද එයාට වයස 21ක්. අම්මා කේට් මැකෑන් තාමත් නත්තල් දවසට මැඩලීන් වෙනුවෙන් තෑග්ගක් ගෙනත් කාමරේ තියනවා. "කවදාහරි දුව දොර ඇරගෙන එයි" කියන බලාපොරොත්තුව ඔවුන් අතෑරලා නෑ.

මේ සිද්ධිය ලෝකයේ හැම දෙමාපියෙක්ටම උගන්නපු දරුණු පාඩමක් තියෙනවා. "දරුවෙක් කියන්නේ තත්පරයකටවත් තනියම තියන්න පුළුවන් කෙනෙක් නෙවෙයි. මීටර් 50ක් දුර කියන්නේ මරණයට රිංගන්න පුළුවන් ලොකු ඉඩක්."

ඔබ හිතන්නේ මොකක්ද? ඇත්තටම පිටින් ආපු කෙනෙක් මැඩලීන්ව ගත්තද? නැත්නම් දෙමාපියන් අතින් වැරැද්දක් වෙලා ඒක වහන්න හදනවාද? ඒ රහස මැඩලීන්ගේ නිල් පාට ඇස් දෙකත් එක්කම අතුරුදහන් වෙලා.

නොකී කතා – Untold Stories | තවත් දැනගැනීමට follow කරන්න

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම 'නොකී කතා' Page එක Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#MadeleineMcCann #TrueCrime #Mystery #Unsolved #MissingChild #Portugal #History #NokeeKatha #නොකීකතා #Documentary