🛑 මරණයේ කඳවුරෙන් දරුවන් 2,500ක් හොර රහසේ පන්නා, වීදුරු බෝතල්වල සඟවා ජීවිත දුන් ලෝකයේ ශ්රේෂ්ඨතම මවගේ කතාව! 💔🕊️
1942 අවුරුද්ද කියන්නේ ලෝක ඉතිහාසයේ ලියවුණු අඳුරුතම සහ ඛේදනීයම කාල පරිච්ඡේදයක්. ජර්මනියේ නාසි හමුදාව පෝලන්තයේ වෝර්සෝ (Warsaw) නගරය සම්පූර්ණයෙන්ම තමන්ගේ අමානුෂික ග්රහණයට නතු කරගෙන තිබුණු බිහිසුණු යුගයක් තමයි ඒ කාලය.
මේ කාලයේදී නාසි හමුදාව නගරයේ හිටපු අහිංසක යුදෙව් ජාතිකයින් ලක්ෂ හතරකට වැඩි පිරිසක් එකතු කරලා, ඉතාමත් කුඩා ප්රදේශයකට බලහත්කාරයෙන් ගාල් කළා. උස තාප්පවලින් වටකරලා තිබුණු මේ මරණයේ කඳවුර හැඳින්වුණේ 'වෝර්සෝ ගෙටෝව' (Warsaw Ghetto) විදිහටයි.
මේ කුඩා ප්රදේශය ඇතුළේ කන්න බොන්න කිසිම දෙයක්, අඩුම තරමේ පිරිසිදු වතුර උගුරක්වත් තිබුණේ නැහැ. දවසින් දවස කුසගින්න සහ දරුණු ලෙඩ රෝග නිසා දහස් ගණනක් අහිංසක මිනිස්සු සහ කුඩා දරුවන් මහමග මැරිලා වැටුණා.
ඊටත් වඩා භයානකම දේ වුණේ, ඉතුරු වුණු මිනිස්සුන්වත් කෝච්චිවල පටවලා ගෑස් කාමර තියෙන ඝාතන කඳවුරුවලට යවන්න නාසීන් කටයුතු කරපු එකයි. මුළු ප්රදේශයම හරියට පණපිටින් මිනිස්සුන්ව පුළුස්සා දමන අපායක් වගේ දිස්වුණා.
නමුත් මේ අපාය මැදින්, මරණය පෙනි පෙනීත් අහිංසක ජීවිත 2,500කට ආයෙත් පණ දුන්නු අපූරු දේවදූතයෙක් හිටියා. ඇය නමින් ඉරීනා සෙන්ඩ්ලර් (Irena Sendler).
ඉරීනා කියන්නේ පෝලන්තයේ හිටපු බොහොම සාමාන්ය සමාජ සේවිකාවක්. නමුත් ඇගේ හදවතේ තිබුණු මනුස්සකම සහ අසාමාන්ය ධෛර්යය, ලෝකයේ හිටපු දරුණුතම හමුදාවටවත් කිසිදාක පරාජය කරන්න බැරි වුණා.
සෞඛ්ය සේවිකාවක් විදිහට වෙස්වලාගෙන, මේ වෝර්සෝ ගෙටෝව ඇතුළට රිංගන්න ඉරීනාට අපූරු අවස්ථාවක් ලැබුණා. ඇය එතන දැක්කේ, බඩගින්නේ අඬන දරුවන්ව තුරුළු කරගෙන අසරණ වෙලා හඬා වැටෙන අම්මලාගේ කඳුළු පිරුණු මුහුණු විතරයි.
තමන්ගේ දරුවන්ට අනිවාර්යයෙන්ම මරණය හිමිවෙනවා කියලා ඒ අම්මලා හොඳින්ම දැනගෙන හිටියා. ඉරීනා මේ අම්මලා ළඟට ගිහින් බොහොම සංවේදී ඉල්ලීමක් කළා. "ඔබේ දරුවාව මට දෙන්න, මම එයාට කොහොමහරි ජීවිතයක් දෙන්නම්" කියලා ඇය කඳුළු පිරුණු ඇස්වලින් පොරොන්දු වුණා.
කිසිම අම්මා කෙනෙක් කැමති වෙන්නේ නැහැ තමන්ගේ දරුවාව වෙන කෙනෙක්ට දීලා සදහටම වෙන් වෙන්න. ඒත් තමන්ගේ ඇස් ඉස්සරහා දරුවා මැරෙනවා බලන් ඉන්න බැරි නිසා, ඒ අම්මලා තමන්ගේ පණ වගේ හිටපු දරුවන්ව ඉරීනාගේ අත් දෙකට භාර දුන්නා.
මේ දරුවන්ව නාසි හමුදාවේ ඇස් වහලා එළියට අරන් යන එක කිසිසේත්ම ලේසි වැඩක් වුණේ නැහැ. ඉරීනා මේ දරුවන්ව පන්නන්න පුදුමාකාර, ඒ වගේම අතිශය භයානක ක්රම පාවිච්චි කළා.
සමහර දරුවන්ව ඇය ගෙනාවේ ගිලන්රථවල තිබුණු ලෙඩ ඇඳන් යට හංගගෙනයි. තවත් සමහර කුඩා දරුවන්ව අල ගෝනිවල, මිනී පෙට්ටිවල සහ කුණු අදින කරත්තවල හංගගෙන ඇය මේ මරණයේ කඳවුරෙන් එළියට අරන් ආවා.
පුංචි බිළිඳු දරුවන්ව නිදි කරවලා, ඇය තමන්ගේ ලොකු කබාය අස්සේ හංගගෙන එළියට ගෙනාවා. දරුවෙක් එකපාරටම ඇඬුවොත් මුරකරුවන්ට අහුවෙන නිසා, ඒ සද්දය වහන්න ඇය තමන්ගේ බල්ලාට බුරන්න පවා පුරුදු කරලයි තිබුණේ.
මේ විදිහට මරණයෙන් බේරගත්ත දරුවන්ව ඉරීනා කතෝලික පවුල්වලට සහ අනාථ නිවාසවලට රහසිගතව භාර දුන්නා. ඒ අයට අලුත් නම් දීලා, අලුත් ජීවිතයක් නිර්මාණය කරලා දෙන්න ඇය දිවා රෑ නොබලා කටයුතු කළා.
ඒත් ඉරීනාට එක ලොකු උවමනාවක් තිබුණා. යුද්ධය ඉවර වුණාට පස්සේ මේ දරුවන්ට තමන්ගේ ඇත්ත අම්මා තාත්තා කවුද කියලා හොයාගන්න, ඇය බොහොම අපූරු අවස්ථාවක් ඉතුරු කළා.
ඇය මේ දරුවන්ගේ ඇත්ත නම, අලුත් නම සහ භාර දුන්නු පවුලේ විස්තර පුංචි ටිෂූ කොළවල ලියලා වීදුරු බෝතල්වල (Glass Jars) දැම්මා. ඊටපස්සේ ඒ වීදුරු බෝතල් ඇගේ මිතුරියකගේ ගෙවත්තේ තිබුණු ඇපල් ගහක් යට, යටි පොළොවේ බොහොම රහසිගතව වළදාලා හැංගුවා.
නමුත් 1943 අවුරුද්දේදී මේ අභීත කාන්තාවගේ රහස නාසි හමුදාවට මාට්ටු වෙනවා. ලෝකයේ හිටපු දරුණුතම රහස් පොලිසිය වුණු 'ගෙස්ටාපෝ' (Gestapo) ඇයව අත්අඩංගුවට ගත්තා.
ඔවුන් ඉරීනාට දවස් ගණනාවක් තිස්සේ අමානුෂික විදිහට වධ හිංසා කළා. ඇගේ අත් පා කඩලා දානකම් පහර දුන්නත්, එක දරුවෙකුගේවත් නමක් හෝ අර වීදුරු බෝතල් හංගපු තැනක් ඇය මරණය පෙනි පෙනීවත් කටින් පිටකළේ නැහැ.
අවසානයේදී ඇයට මරණ දඬුවම නියම වුණත්, රහසිගත සංවිධානයක් විසින් මුරකරුවන්ට අල්ලස් දීලා ඇයව ඒ මරණයෙන් බේරගන්න සමත් වෙනවා. ඉන්පසුව ඇය යුද්ධය අවසන් වෙනකම්ම ජීවත් වුණේ තමන්ගේ අනන්යතාවය සඟවාගෙන හැංගිලායි.
යුද්ධය ඉවර වුණාට පස්සේ ඉරීනා අර ඇපල් ගහ යටට ගිහින් යටි පොළොවේ තිබුණු අර වීදුරු බෝතල් ටික ආයෙත් ගොඩගත්තා. ඒ වෙද්දී ඒ අහිංසක දරුවන්ගේ ඇත්ත දෙමාපියන් ගෑස් කාමරවල පිලිස්සී මියගිහින් තිබුණත්, දරුවන් 2,500කගේ ජීවිත සුරක්ෂිතව ඉතිරි වෙලා තිබුණා.
මේ වීර කාන්තාව 2008 අවුරුද්දේදී වයස අවුරුදු 98ක් ආයු වළඳලා බොහොම නිහඬවම මෙලොව හැර ගියා. අද ඇයව මුළු ලෝකයම හඳුන්වන්නේ 'කාන්තා ෂින්ඩ්ලර්' (The Female Schindler) කියන අතිශය ගෞරවනීය නාමයෙන්.
ලෝකයේ තියෙන දරුණුතම ආයුධවලටවත් මනුස්සකම කියන දේ කවදාවත් මරලා දාන්න බැහැ කියලා මේ උතුම් කාන්තාව මුළු ලෝකයටම ඔප්පු කරලා පෙන්නුවා. තමන්ගේ ජීවිතේ ගැන නොහිතා වෙනත් මනුස්සයෙක්ට ජීවිතයක් දෙන එක තරම් තවත් වටිනා පින්කමක් මේ ලෝකේ නැහැ.
මේ වගේ හදවතට දැනෙන වටිනා කතා අනිත් අයටත් කියවන්න අනිවාර්යයෙන්ම Share කරන්න. අපේ පිටුව Follow කරලා Favourites දාගන්නත් අමතක කරන්න එපා.
