🇮🇳 ඉන්දිරා ගාන්ධි ඝාතනය — විශ්වාසයේ පාවාදීම 🇮🇳

තමන්ව මරා දැමීමට යන මිනිසාට ඇය හිනැහී "නමස්කාර්” කීවාය. ඊළඟ තත්පරයේ — ඔහු තම තුවක්කුව ඇය දෙසට එසෙව්වේය.

1984 ඔක්තෝබර් 31. උදෑසන. නවදිල්ලිය.

ලෝකයේ බලවත්ම කාන්තාවන්ගෙන් කෙනෙකු වූ ඉන්දීය අගමැතිනි ඉන්දිරා ගාන්ධි, එදින හැඳ සිටියේ කහ පැහැති, කළු දාරයක් සහිත සාරියකි. බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික නළු පීටර් උස්ටිනොව් (Peter Ustinov) සමඟ රූපවාහිනී සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට සැරසෙමින් සිටි ඇය, කැමරාව ඉදිරියේ වඩාත් පැහැදිලිව පෙනී සිටීමේ අරමුණින් එදින තම උණ්ඩ නොවිදින කබාය (bulletproof vest) පැළඳ සිටියේ නැත.

එම කුඩා තීරණය, තම ජීවිතය බිලිගන්නා බව ඇය කිසිසේත් දැන සිටියේ නැත.

උදෑසන 9.10ට පමණ, ඇය තම නිල නිවස වූ අංක 1, සෆ්දර්ජන්ග් මාවතේ (Safdarjung Road) සිට යාබද කාර්යාලය දක්වා උද්‍යානය හරහා පියනැගුවාය.

මාර්ගයේ කුඩා ගේට්ටුවක් අසල, වසර දහයක් පුරා ඇයව ආරක්ෂා කළ, ඇය වඩාත්ම විශ්වාස කළ ආරක්ෂකයා වන බියන්ට් සිං (Beant Singh) රැඳී සිටියේය. ඔහු ඇය සමඟ විදෙස් සංචාරවල පවා නිරත වූ අයෙකි.

ඇය සුපුරුදු පරිදි ඔහුට හිනැහී “නමස්කාර්” කීවාය. ඔහුගේ පිළිතුර වූයේ — තම .38 රිවෝල්වරය ඇය දෙසට එසවීමයි.

වෙඩි තුනක්. බියන්ට් ඇගේ උදරයට වෙඩි තුනක් තැබීය. "අහ්!" යැයි කෙඳිරිගෑ ඇය බිම ඇද වැටුණාය.

එවිටම අසල සිටි අනෙක් ආරක්ෂකයා වූ 22 හැවිරිදි සත්වන්ට් සිං (Satwant Singh) තම ස්ටෙන් (Sten) තුවක්කුවෙන් උණ්ඩ 30ක් පමණ ඇය වෙත මුදා හැරියේය.

ඔවුන් මුදාහළ වෙඩි උණ්ඩ 33න් 30ක්ම ඇගේ සිරුරට වැදී තිබුණි. 23ක් සිරුර පසාරු කරගෙන ගොස් තිබූ අතර, 7ක් සිරුර ඇතුළතම රැඳී තිබුණි.

ඉන් පසු, ඔවුන් දෙදෙනා තම ආයුධ බිම දැමූහ. පලා යාමට කිසිදු උත්සාහයක් ගත්තේ නැත. බියන්ට් සන්සුන්ව මෙසේ කීවේය:

"මට කළ යුතු දේ මම කළා. දැන් ඔයාලට ඕන දේ කරගන්න."

ඔහු ඒ වන විටත් මරණයට සූදානම්ව සිටියේය.

**ඇයි මෙහෙම වුණේ?

පිළිතුර තිබුණේ මාස පහකට පෙර — 1984 ජූනි මාසයේය.

සීක් ආගමිකයන්ගේ පූජනීයම ස්ථානය වූ අම්රිත්සර්හි “ස්වර්ණමය මන්දිරය” (Golden Temple) තුළ ජර්නයිල් සිං බින්ද්‍රන්වාලේ නම් සටන්කාමී නායකයා සහ සන්නද්ධ සීක් කැරලිකරුවන් පිරිසක් රැඳී සිටියහ. ඔවුන් ඉවත් කිරීමට ඉන්දිරා ගාන්ධි ඉන්දීය හමුදාවට අණ කළාය. ඒ “Operation Blue Star” මෙහෙයුමයි.

හමුදාව මන්දිරයට කඩා වැදුණි. මෙහිදී සීක් ජාතිකයන්ගේ පූජනීයම ගොඩනැගිලි දැඩි ලෙස හානියට පත් වූ අතර, පුරාණ ග්‍රන්ථාලය විනාශ විය. සිය ගණනක් — සමහර වාර්තා වලට අනුව දහස් ගණනක් — මියගියහ.

මුළු සීක් ප්‍රජාවටම මෙය තමන්ගේ හදවතට එල්ල කළ දැවැන්ත ප්‍රහාරයක් මෙන් විය. බියන්ට් සහ සත්වන්ට් යන දෙදෙනාම භක්තිවන්ත සීක් ජාතිකයන් වූ බැවින් ඔවුන්ට මෙය දරාගත නොහැකි විය. බියන්ට් පළිගැනීමට තීරණය කළ අතර, පසුව ඔක්තෝබර් 16 වැනිදා සත්වන්ට්ව ද මෙම කුමන්ත්‍රණයට එක් කරගත්තේය.

මෙහි ඇති ඛේදජනකම කොටස මෙයයි.

බ්ලූ ස්ටාර් මෙහෙයුමෙන් පසු, ඉන්දිරා ගාන්ධිගේ ආරක්ෂක කණ්ඩායමෙන් සියලුම සීක් ජාතිකයන් ඉවත් කරන ලෙස බුද්ධි අංශ නියෝග කළේය.

නමුත් ඉන්දිරා එම නියෝගය තරයේ ප්‍රතික්ෂේප කළාය.

ඇය ඉක්මනින් අතින් ලියූ සටහනක මෙසේ සඳහන් කළාය: "එහෙම කළොත් අපි ආගමික භේදයෙන් තොර (secular) රාජ්‍යයක් කියලා කියාගන්නේ කොහොමද?"

ඊටත් මාස කිහිපයකට පෙර, “ඔබ වටා සිටින සීක් ආරක්ෂකයන් ඔබට විශ්වාස කළ හැකිද?” යැයි ඇසූ විට, ඇය බියන්ට් සිං දෙස බලා, "මෙවැනි සීක්වරුන් මා වටා සිටින තාක් මට බිය වීමට කිසිවක් නැතැයි" කීවාය.

ඇය එසේ කීවේ — දින කිහිපයකින් ඇයව ඝාතනය කරන, හරියටම එම මිනිසා දෙස බලාගෙනය. ඇයගේ ලෞකික දේශපාලන දැක්ම සහ ඇයගේම විශ්වාසය, අවසානයේ ඇයගේම ජීවිතය බිලිගත්තේය.

තවත් අමුතු දෙයක්.

ඝාතනයට පෙර දින — ඔක්තෝබර් 30 — ඇය භුබනේස්වර්හි පැවැති රැලියකදී මෙසේ කීවාය:

"මම අද මෙහෙ ඉන්නවා, හෙට නැති වෙන්න පුළුවන්… මගේ ලෙයින් බිඳක් බිඳක් ගානේ මේ රට ශක්තිමත් කරාවි."

ඇයට තම මරණය ගැන පෙර නිමිත්තක් තිබුණේද? පැය 24ක් ඇතුළත ඒ වචන සැබෑ විය.

එම අවසන් උදෑසන.

වෙඩි හඬ ඇසුණු සැණින්, ලේලි වූ සෝනියා ගාන්ධි "Mummy!" යැයි කෑගසමින් පහළට දිව ආවාය. ලේ වැකුණු ඉන්දිරාගේ සිරුර ඇම්බැසඩර් (Ambassador) මෝටර් රථයකට දමාගත් සෝනියා ඇයව රෝහලට රැගෙන ගියද, උදෑසන වාහන තදබදය නිසා රෝහලට යාමට ප්‍රමාද විය. AIIMS රෝහලට ළඟා වන විටත් ඇය වෛද්‍ය විද්‍යාත්මකව මියගොස් සිටියාය.

නමුත් රෝහලේ අධ්‍යක්ෂවරියගේ සටහන් වලට අනුව, පුත් රජීව් ගාන්ධි පැමිණ අගමැති ලෙස දිවුරුම් දෙන තෙක්, රෝහලේ වෛද්‍යවරු "පිටතට පෙනෙන ලෙස" ඇයට සැත්කම් කරමින් සිටියහ. රුධිරය ඉල්ලා කළ ආයාචනයෙන් රෝහලම ජනයාගෙන් පිරී ගියද, දහවල් 2.20ට ඇය මියගිය බව නිල වශයෙන් නිවේදනය කළේය. ඇගේ 67 වැනි උපන්දිනයට තිබුණේ තව සති තුනක් පමණි.

ඝාතකයන් දෙදෙනාට කුමක් වුණාද?

ඔවුන්ව ආරක්ෂක කුටියට ගෙන ගිය පසු ඇතිවූ ගැටුමකදී වෙනත් ආරක්ෂකයන්ගේ වෙඩි පහරින් බියන්ට් එතැනම මියගියේය. බරපතළ තුවාල ලැබූ සත්වන්ට් පසුව සුවය ලැබූ නමුත්, 1989 ජනවාරි 6 වැනිදා ඔහුව එල්ලා මරා දමන ලදී.

පසු කාලයේදී, සීක් ආගමික මූලස්ථානය වූ අකල් තක්ත් (Akal Takht) විසින් මොවුන්ට “ක්වාමි ෂහීද්” (ප්‍රජාවේ දේශප්‍රේමී වීරයන්) යන තත්ත්වය පවා ලබා දුන්නේය. බ්ලූ ස්ටාර් මෙහෙයුම සීක් ප්‍රජාව තුළ කොතරම් ගැඹුරු තුවාලයක් ඇති කළාද යන්න මින් මනාව පැහැදිලි වේ.

මෙම ඝාතනය, ඊටත් වඩා විශාල ඛේදවාචකයකට මුල පිරුවේය.

පැය කිහිපයක් ඇතුළත, නවදිල්ලිය සහ ඉන්දියාව පුරා සීක් විරෝධී කෝලාහල පැතිර ගියේය. ඝාතනයට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති නිර්දෝෂී සීක් ජාතිකයන් දහස් ගණනක් මහමග දඩයම් කර මරා දැමිණි. දින කිහිපයක් තුළ 3,000කට අධික පිරිසක් ඝාතනය වූ අතර, ගුරුද්වාරා (සීක් පන්සල්) 40ක් විනාශ විය. වසර හතළිහකට පසුවත්, බොහෝ වින්දිතයන් තවමත් යුක්තිය බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිති.

ඉරණමේ අමුතුම කොටස.

එදිනම අගමැති ලෙස දිවුරුම් දුන් ඇගේ පුත්‍රයා — රජීව් ගාන්ධි (Rajiv Gandhi)— ද වසර 7කට පසු එම ඉරණමටම මුහුණ දුන්නේය. ශ්‍රී ලංකාවට ඉන්දියානු සාම සාධක හමුදාව (IPKF) යැවීමට ගත් තීරණයට පළිගැනීමක් ලෙස, 1991 මැයි 21 වැනිදා LTTE මරාගෙන මැරෙන බෝම්බකාරියකගේ ප්‍රහාරයකින් ඔහු ද ඝාතනය විය.

මව සහ පුත්‍රයා. දෙදෙනාම ඉන්දියාව මෙහෙයවූහ. දෙදෙනාම ගැටුමකට හමුදාව යැවූහ.දෙදෙනාම, තමන් තුවාල කළ අය අතින්ම ඝාතනය වූහ.

ඉන්දියාවේ වඩාත්ම ආරක්ෂිත කාන්තාව, ලෝකයේ වඩාත්ම ආරක්ෂිත ස්ථානයකදී, ඇය වඩාත්ම විශ්වාස කළ දෑත් මගින්ම ඝාතනය වූවාය.

මෙය විශ්වාසයේ පාවාදීමක්ද? නොඑසේනම් පළිගැනීමේ නිමක් නැති චක්‍රයක ඛේදවාචකයක්ද?

ඔබට හිතෙන්නේ කුමක්ද? පහළින් කමෙන්ට් කරන්න. 👇

මේ වගේ අද්භූත සහ ඇඟ කිලිපොළා යන ලෝකයේ සැඟවුණු කතා දැනගන්න, දිගටම නොකී කතා - Untold Stories පිටුව එක්ක රැඳිලා ඉන්න

#නොකීකතා #UntoldStories #IndiraGandhi #ඉතිහාසය #History