මළ සිරුරු සමඟ දින 4ක් එකට ජීවත් වූ "අදෘශ්‍යමාන" මිනීමරුවා සහ අළු වී ගිය හිස් කබල් වල අභිරහස! 🩸🏚️ (ජර්මනිය කම්පා කළ හින්ටකයිෆෙක් ඝාතනයේ විසඳා නොගත් බිහිසුණු අවසානය - කොටස් 02)

( පලමු කොටසේ ලින්ක් එක කොමෙන්ට් සෙක්ශන් එකේ . ඒ කොටස කියවල ඉන්න)

හිමෙන් වැසුණු ඒ පාළු ගොවිපොළේ පිදුරු මඩුව තුළ තිබී ගෲබර් පවුලේ සාමාජිකයින් සිව්දෙනාගේ මළ සිරුරු සොයාගත් ලොරෙන්ස් ඇතුළු ගම්වාසීන් පිරිස, භීතියෙන් ගල් ගැසී සිටියහ. නමුත් ඔවුන්ගේ සිතේ ඊළඟට මතුවූ ප්‍රශ්නය ඊටත් වඩා භයානක විය. ගෙදර 6 දෙනෙක් සිටියා නොවේද? අලුතෙන් වැඩට පැමිණි මෙහෙකාරිය මාරියා සහ වයස අවුරුදු 2ක පුංචි ජෝසප් බබා කෝ? පිදුරු මඩුවේ සිට නිවසට යන කෙටි දුර ඔවුන් පසු කළේ වෙව්ලන දෙපා වාරුවෙනි. මුළු නිවසම මරණීය නිහැඬියාවක ගිලී තිබුණි. ඔවුන් මුලින්ම ගියේ මෙහෙකාරියගේ කාමරයටයි. දොර විවෘත කරද්දී දුටු දසුන හද කම්පා කරවන සුළු විය. මාරියා, සිය ඇඳ මතම මියගොස් සිටියාය. ඇය මේ නිවසට පැමිණ පැය කිහිපයක්වත් ගත වී තිබුණේ නැත. ඇය සිය බඩු බාහිරාදියවත් දිග හැර නොතිබූ අතර, ඇගේ ජීවිතයේ පළමු සහ අවසාන රාජකාරි දිනය එලෙස අවසන් වී තිබුණි.

ඊළඟට පිරිස දිව ගියේ පුංචි ජෝසප් බබාගේ කාමරයටයි. ලෝකයේ දරුණුතම හදවතක් ඇති මිනිසෙකුට පවා දරාගත නොහැකි දසුනක් එහි විය. ඒ පුංචි දරුවා, සිය තොටිල්ල (Crib) තුළම ලේ විලක් මැද මියගොස් සිටියේය. මිනීමරුවාගේ කෲරත්වය කෙතරම්ද යත්, ඔහු ඒ අහිංසක දරුවාට පහර දී තිබුණේ මුහුණටය. මරණ පරීක්ෂණයේදී හෙළි වූ කරුණු ඊටත් වඩා සංවේදී විය. වෛද්‍යවරුන් පැවසුවේ ජෝසප් බබා පහර දුන් සැණින් මියගොස් නොතිබූ බවයි. ඔහු පැය කිහිපයක් තිස්සේ වේදනාවෙන් සහ කම්පනයෙන් සිට මියගොස් තිබුණි. මියයන විට ඒ වේදනාව දරාගත නොහැකිව ඒ පුංචි දරුවා තමන්ගේම හිසකෙස් අතින් කඩාගෙන තිබූ බවට සාක්ෂි හමුවිය.

පොලිසිය වහාම ක්‍රියාත්මක විය. මියුනික් නුවරින් පැමිණි රහස් පරීක්ෂකයින් සොයාගත්තේ මෙම ඝාතන සඳහා භාවිතා කර ඇත්තේ "Mattock" නම් ගොවිපොළේ භාවිතා කරන උදැල්ලකට සමාන ආයුධයක් බවයි. සියලුම දෙනාගේ හිස් කබල් කුඩු වන ලෙස පහර දී තිබුණි. නමුත්, මෙම විමර්ශනයේදී හෙළි වූ "කාලරාමුව" (Timeline) මුළු විමර්ශන කණ්ඩායමම අන්දමන්ද කළේය.

වෛද්‍ය වාර්තාවලට අනුව මේ සියලු දෙනා ඝාතනය කර තිබුණේ මාර්තු 31 වන සිකුරාදා රාත්‍රියේය. නමුත් මළ සිරුරු සොයාගත්තේ අප්‍රේල් 4 වන අඟහරුවාදාය. එනම් මිනීමැරුම සහ සිරුරු සොයාගැනීම අතර දින 4ක පරතරයක් තිබුණි. මෙන්න මේ දින 4 ඇතුළත මේ නිවසේ සිදුවී ඇති දේවල් ගැන හිතන විට ඇඟේ මයිල් කෙලින් වෙයි.

පොලිසියට සාක්ෂි හමුවුණා, ගෲබර් පවුල මරා දැමූ පසුත්, කවුරුන් හෝ දින කිහිපයක් යනතුරු මේ නිවස තුළ "ජීවත් වී" ඇති බවට. සිතන්න... පිදුරු මඩුවේ මළ සිරුරු 4ක් දිරාපත් වෙමින් තිබියදී, නිවස ඇතුළේ මෙහෙකාරියගේ සහ කුඩා දරුවාගේ මළ සිරුරු තිබියදී, මේ මිනීමරුවා ඉතාම සන්සුන්ව දින 4ක් තිස්සේ මේ නිවසේ රැඳී සිට ඇත. ඔහු කුස්සියට ගොස් තමන්ට බඩගිනි වූ විට පාන් කපාගෙන කා තිබුණි. නිවසේ තිබූ මස් වර්ග උයාගෙන කා තිබුණි. එපමණක් නොව, ගෙදර සුරතලයට ඇති කළ බල්ලාට ඔහු ආදරයෙන් කෑම දී තිබුණි. පිදුරු මඩුවේ සිටි ගවයින්ට පවා නියමිත වේලාවට කෑම දී බලා කියාගෙන තිබුණි.

අසල්වැසියන් පොලිසියට පැවසුවේ සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා දිනවලත් නිවසේ දුම් කවුළුවෙන් (Chimney) දුම පිටවෙනු තමන් දුටු බවයි. එනම්, මිනීමරුවා රාත්‍රියට සීතල යැයි සිතා ගිනි මැලය පත්තු කරගෙන, ඒ මළ ගෙදර උණුසුම්ව නිදාගෙන ඇත. ඔහු කවුරුන්ද? ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ කුමක්ද? සාමාන්‍යයෙන් මංකොල්ලකරුවෙක් නම් මිනීමැරුමෙන් පසු පලා යයි. නමුත් මේ පුද්ගලයා දින ගණනක් මළ සිරුරු සමඟ ගත කළේ ඇයි? පොලිසිය නිවස පරීක්ෂා කරද්දී, විශාල රන් කාසි ප්‍රමාණයක් සහ මුදල් නිරුපද්‍රිතව තිබෙනු හමුවිය. එනම් මෙය මංකොල්ලයක් නොවේ. මෙය පෞද්ගලික පළිගැනීමක් හෝ මානසික විකෘතියක් විය හැකිය.

කලින් කොටසේ සඳහන් කළ, හිම මතින් නිවස දෙසට පැමිණි පා සලකුණු සහ උඩු මහලෙන් (Attic) ඇසුණු අඩි ශබ්ද ගැන පොලිසිය නැවත අවධානය යොමු කළේය. උඩු මහලේ තිබී පිදුරු වලින් සකස් කළ කුඩා ඇඳක් හමුවිය. එතැනින් නිවස දෙසත්, පිටත පාර දෙසත් හොඳින් බලා සිටිය හැකි කුඩා සිදුරු සාදා තිබුණි. මෙයින් තහවුරු වූයේ, මිනීමරුවා මෙම අපරාධය කිරීමට දින කිහිපයකට පෙර සිටම ගෲබර් පවුලට නොදැනෙන්නට ඔවුන්ගේම වහලය උඩ ජීවත් වී ඇති බවයි. ඔහු ඔවුන් නිදාගන්නා හැටි, කන බොන හැටි උඩ සිට බලා සිටින්නට ඇත.

පොලිසිය සැකකරුවන් 100කට අධික පිරිසක් ප්‍රශ්න කළේය. ඒ අතර මුලින්ම සිරුරු සොයාගත් ලොරෙන්ස් ෂ්ලිටන්බවර් ද විය. (ඔහු වික්ටෝරියා සමඟ ප්‍රේම සම්බන්ධයක් තිබූ බවටත්, ජෝසප් බබා ඔහුගේ දරුවෙක් බවටත් කටකතා තිබුණි). නමුත් කිසිදු සැකකරුවෙකුට එරෙහිව ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි නොතිබුණි. අවසානයේදී, වැඩිදුර පරීක්ෂණ සඳහා මියගිය 6 දෙනාගේම හිස් කබල් (Skulls) කපා වෙන් කර මියුනික් නුවරට යැවීමට තීරණය විය. ඉතිරි සිරුරු හිස් නැතිවම ගොවිපොළේ මිහිදන් කෙරුණි. දෛවයේ සරදම නම්, දෙවන ලෝක යුද්ධය අතරතුර මියුනික් නුවරට එල්ල වූ බෝම්බ ප්‍රහාර සහ කලබල අස්සේ මෙම හිස් කබල් ටිකද අතුරුදහන් වීමයි.

අවුරුද්දකට පසු ගම්වාසීන් විසින් මෙම මූසල නිවස සම්පූර්ණයෙන්ම කඩා බිඳ දමා ගිනි තබන ලදී. නමුත් අදටත් ඒ පාළු බිමෙහි කුඩා සිහිවටනයක් ඉදිකර තිබේ. හින්ටකයිෆෙක් ඝාතකයා කවුදැයි අදටත් කිසිවෙක් නොදනී. ඔහු එදා රෑ අඳුරේම පැමිණ, දින 4ක් මළවුන් සමඟ ජීවත් වී, අඳුරේම අතුරුදහන් විය. සමහර විට ඔහු ඔබ මා සිතනවාට වඩා ළඟින්, සාමාන්‍ය මිනිසෙකු ලෙසම සමාජයේ ජීවත් වන්නට ඇත.

(නිමි.)

මිනීමැරුමක් කරපු කෙනෙක් සාමාන්‍යයෙන් බලන්නේ එතනින් පැනලා යන්න... ඒත් මූ දවස් 4ක් මළමිනී එක්ක උයගෙන කාලා, සත්තුන්ටත් කන්න දීලා හිටියේ ඇයි? මේක මානසික ලෙඩක් ද? නැත්නම් මේ ගෙදර අයට ගොඩක් ළඟ කෙනෙක් ද? ඔයාලට මොකද හිතෙන්නේ?

නොකී කතා – Untold Stories | තවත් දැනගැනීමට follow කරන්න

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම 'නොකී කතා' Page එක Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#Hinterkaifeck #TrueCrime #Mystery #Horror #GermanHistory #Unsolved #Creepy #NokeeKatha #නොකීකතා #Part02 #FullStory