රෝද පුටුව හිස්ව තිබුණි... පිළිකාවක් නැති, දෙපයින් ඇවිද ගිය දියණිය "මිනීමරුවා" වූ හැටි! (දෙවන කොටස )🩸😱

මෙය කියවීමට කලින් පලමු කොටස කියවන්න ඔබට මිස් උනා නම්. ලින්ක් එක පලමු කොම්මෙන්ට් එකෙ.

ජිප්සී රෝස්ව සොයා විස්කොන්සින් ප්‍රාන්තයේ නිවසකට කඩා වැදුණු පොලිසිය දුටු දසුනෙන් මුළු ලෝකයම ගල් ගැසුණි. ඔවුන් සිතුවේ ආබාධිත, රෝද පුටුවක් නැතුව ඇවිදින්න බැරි, ඔක්සිජන් ටැංකියක් නැතුව හුස්ම ගන්න බැරි අසරණ රෝගියෙක්ව දකින්නටය. නමුත් ඔවුන් ඉදිරියේ සිටියේ නිකොලස් ගෝඩේජෝන් (Nicholas Godejohn) නම් තරුණයා සහ ඔහුගේ පෙම්වතියයි. ඒ පෙම්වතිය වෙන කවුරුත් නොවේ... ජිප්සී රෝස් ය!

නමුත් මේ ඉන්නේ ජිප්සී රෝස්මද? පොලිසියට හිතාගන්න බැරි වුණා. අවුරුදු ගාණක් රෝද පුටුවේ හිටපු, කොණ්ඩේ නැති, කෑම කන්න බටයක් දාගෙන හිටපු ජිප්සී රෝස්... කිසිදු ආධාරකයක් නැතිව, තමන්ගේ දෙපයින් ඇවිදගෙන පොලිසිය ඉස්සරහට ආවා. ඇයට ලියුකේමියා පිළිකාවක් තිබුණේ නෑ. ඇයට මාංශපේශී දියවීමේ රෝගයක් තිබුණේ නෑ. ඇගේ කොණ්ඩේ වැවෙනවා (අම්මා බලෙන් තට්ටේ ගාලා තිබුණේ). ඇයට සාමාන්‍ය විදියට කන්න බොන්න පුළුවන්. ඇය සම්පූර්ණයෙන්ම නිරෝගී, ශක්තිමත් තරුණියක්!

එහෙනම් ඇයි එයා මෙච්චර කල් රෝද පුටුවේ හිටියේ? ඇයි අම්මව මැරුවේ? මෙතනදි තමයි කතාවේ අඳුරුතම සහ විද්‍යාත්මක පැත්ත එළියට ආවේ. ඩී ඩී බ්ලැන්චාඩ් කියන අම්මාට තිබිලා තියෙන්නේ "Munchausen syndrome by proxy" (MSBP) කියන ඉතාම දුර්ලභ සහ භයානක මානසික රෝගය. මේ රෝගය තියෙන අය (විශේෂයෙන් මව්වරුන්) කැමතියි තමන්ගේ දරුවා හෝ තමන් යටතේ ඉන්න කෙනෙක්ව "ලෙඩෙක්" විදියට තියාගන්න. එතකොට සමාජයෙන් ලැබෙන අනුකම්පාව, ප්‍රශංසාව ("අනේ හරි හොඳ අම්මා") සහ මූල්‍යමය ආධාර වලට ඔවුන් ඇබ්බැහි වෙනවා. ඔවුන් තමන්ගේ නිරෝගී දරුවාව ලෙඩ කරන්න ඕනෑම දෙයක් කරනවා.

ජිප්සී ඉපදුණු දවසේ ඉඳන් මේ අම්මා කළේ බොරුව. ජිප්සීට ඇවිදින්න පුළුවන් බව දැන දැනම, ඇය පොඩි කාලේ ඉඳන් ජිප්සීව රෝද පුටුවක ගැටගහලා තිබ්බා. "උඹට ඇවිදින්න බෑ, නැගිට්ටොත් කකුල් කැඩෙයි" කියලා බය කළා. දොස්තරලාට බොරු රෝග ලක්ෂණ කියලා ජිප්සීට අනවශ්‍ය සැත්කම් ගොඩක් කළා. ඇස් වලට සැත්කම් කළා, කන් වලට සැත්කම් කළා. කන්න පුළුවන්කම තියෙද්දි බඩ හිල් කරලා බටයක් (Feeding tube) දැම්මා. කටින් කෙළ හලනවා වගේ පේන්න විදුරුමස් හිරිවැටෙන බෙහෙත් (Numbing agents) ගැහුවා. පිළිකාවක් තියෙනවා කියලා පෙන්වන්න බලෙන් කොණ්ඩේ තට්ටේ ගෑවා. "Sleep Apnea" තියෙනවා කියලා රෑට ඔක්සිජන් මැෂින් එකක් හයි කරලා තිබ්බා. මේ දරුවා ඇත්තටම නිරෝගී වුණාට, අම්මා දුන්න සැර බෙහෙත් (Side effects) නිසා ඇය ඇත්තටම ලෙඩෙක් වගේ පෙනුනා.

ජිප්සී ලොකු වෙද්දි ඇයට තේරුණා "මට ඇවිදින්න පුළුවන් නේද, මට ලෙඩක් නෑ නේද" කියලා. ඒත් එහෙම කරන්න හදන හැම වෙලාවෙම අම්මා ඇයව ඇඳේ ගැටගැහුවා. කෝට් හැන්ගර් වලින් ගැහුවා. කෑම දුන්නේ නෑ. "උඹට මම නැතුව ඉන්න බෑ, උඹේ මොළේ වැඩ කරන්නෙ නෑ" කියලා බ්‍රේන් වොෂ් කළා. දොස්තර කෙනෙක් යම් සැකයක් ඇති කරගත්තොත්, අම්මා වහාම දොස්තරව මාරු කළා. ජිප්සීට වයස 19ක් වුණත් අම්මා ලෝකෙට කිව්වේ එයාට තාම 14යි කියලා (උප්පැන්න සහතිකයත් ව්‍යාජ ලෙස වෙනස් කරලා තිබුණේ).

කාලයත් එක්ක ජිප්සීට තේරුම් ගියා මේ තමන් විඳින්නේ 'අම්මා කෙනෙක්ගේ ආදරයක්' නෙවෙයි, 'විකෘති පාලනයක්' කියලා. ඇයට දැනුනේ තමන් ඉන්නේ ගෙදරක නෙවෙයි, රෝස පාටින් පාට කරපු අපායක හිරවෙලා කියලා. අම්මාගේ මේ යකඩ ග්‍රහණයෙන් ගැලවෙන්න නම්, අම්මා නැති වෙනවා ඇරෙන්න වෙන කිසිම විකල්පයක් නැති බව ඇය තදින්ම විශ්වාස කළා.

අම්මා රෑට තද නින්දට වැටුණාම, ජිප්සී හොර රහසේම ලැප්ටොප් එක ඇරලා අන්තර්ජාලයට රිංගුවා. එතනදි තමයි ක්‍රිස්තියානි ඩේටිං වෙබ් අඩවියක් (Christian Dating Site) හරහා ඇයට නිකොලස් ගෝඩේජෝන් (Nicholas Godejohn) නම් තරුණයා මුණගැහෙන්නේ. නිකොලස්ට මානසික ගැටළු කිහිපයක් තිබුණත්, ජිප්සීට ඔහු පෙනුනේ තමන්ව මේ අපායෙන් ගොඩගන්න ආපු 'ගැලවුම්කරුවා' (Savior) විදියට. ඔවුන් අවුරුදු 2ක් තිස්සේ රහසින් චැට් කළා. අන්තිමට ජිප්සී නිකොලස්ගෙන් ඉල්ලුවේ එකම එක උදව්වයි. 'මාව බේරගන්න නම්, ඔයා මගේ අම්මව මරන්නම වෙනවා...'

ඒ දෛවෝපගත රාත්‍රිය උදා වුණා. නිකොලස් රහසින්ම ගෙදරට ඇතුල් වුණා. ජිප්සී ඔහුට අම්මව මරන්න අවශ්‍ය ලොකු පිහිය, ග්ලවුස් සහ ඩක්ට් ටේප් (Duct tape) ලබා දුන්නා. හැබැයි තමන්ව වධ දුන්නත්, මේ මරන්න යන්නේ තමන්ගේම අම්මාව නේද කියන සිතුවිල්ල ඇයට දරාගන්න බැරි වුණා. නිකොලස් පිහියත් අරගෙන අම්මා නිදාගෙන හිටපු කාමරයට රිංගද්දී, ජිප්සී නාන කාමරයට (Bathroom) දුවලා ගිහින් දොර ලොක් කරගත්තා. ඇය බිම වාඩි වෙලා, දෑතින්ම තමන්ගේ කන් දෙක තද කරගෙන, ඇස් තදින් පියාගත්තා. ඒ, පිහිතොල පහර කද්දි තමන්ගේ අම්මා වේදනාවෙන් කෑගහන සද්දේ තමන්ට ඇහෙයි කියන බයට.

ටික වෙලාවකින් සියල්ල නිහඬ වුණා. ලේ විලක් මැද අම්මා සදහටම නිහඬ වෙද්දි, ජිප්සී සහ නිකොලස් එතනින් පලා ගියා.".

නඩු විභාගයේදී ජිප්සී කිව්ව කතාවක් මුළු ලෝකෙම ඇඬෙව්වා. "මම හිරගෙදර ඉන්න එක සැපයි... මොකද අම්මා එක්ක හිටපු කාලේ මට හුස්ම ගන්නවත් නිදහසක් තිබුණේ නෑ. අඩුම ගානේ හිරගෙදරදි මට ඕන වෙලාවට කන්න පුළුවන්, මට ඕන විදියට කොණ්ඩේ වවන්න පුළුවන්. මට දැන් තමයි නිදහස දැනෙන්නේ."

නීතියට අනුව මිනීමැරුම වරදක් වුණත්, ජිප්සී කියන්නේ අපරාධකරුවෙක්ට වඩා වින්දිතයෙක් බව උසාවිය තේරුම් ගත්තා. ඇයට ලැබුණේ අවුරුදු 10ක සිර දඬුවමක් විතරයි. (ඇය 2023 දෙසැම්බර් මාසයේ නිදහස් වුණා). නිකොලස්ට ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවම් ලැබුණා. අද ජිප්සී තමන්ගේම කකුල් දෙකෙන් ඇවිදගෙන, විවාහ වෙලා, අලුත් ජීවිතයක් ගත කරනවා.

අම්මා කෙනෙක්ගේ ආදරය කියන්නේ අමා පැණි වෙන්න පුළුවන් වගේම, මානසික විකෘතියක් වුණොත් ඒක දරුවෙක්ගේ ජීවිතය විනාශ කරන දරුණු විසක් වෙන්නත් පුළුවන් බවට මේක ලෝකෙටම දුන්න දරුණු පාඩමක්.

(නිමි ) නොකී කතා – Untold Stories | තවත් දැනගැනීමට follow කරන්න

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම 'නොකී කතා' Page එක Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#GypsyRose #TrueCrime #MunchausenSyndrome #ToxicParenting #Mystery #Shocking #NokeeKatha #නොකීකතා #Part02 #Documentary