වයස අවුරුදු 19යි... සල්ලි තිබුණා, යාළුවෝ හිටියා... ඒත් ඒ හිනාව පිටුපස සැඟවුණේ "වීඩියෝ ගේම් එකක්" වගේ මිනිස්සු මරපු යක්ෂයෝ දෙන්නෙක්! 🔨📹🩸

අපි සාමාන්‍යයෙන් හිතන්නේ දරුණු අපරාධකාරයෝ කියන්නේ පෙනුමෙන් රකුසෝ වගේ, සමාජයෙන් කොන් වුණ, නූගත් හෝ දරිද්‍රතාවයෙන් පෙළෙන මිනිස්සු කියලා. අපරාධයක් පිටුපස කෝපයක්, පළිගැනීමක් හෝ මුදල් තණ්හාවක් තියෙන්න ඕන කියලා අපි විශ්වාස කරනවා. ඒත් ඔයාට හිතාගන්න පුළුවන්ද, පන්තියේ ඉන්න අහිංසකම, ලැජ්ජාශීලී, හොඳට සල්ලි තියෙන පවුල්වල හැදුණු, යාළුවෝ එක්ක හිනාවෙලා ඉන්න කොල්ලෝ දෙන්නෙක්ට පුළුවන් කියලා එක මාසයක් ඇතුළත මිනිස්සු 21 දෙනෙක්ව අමානුෂික විදියට මරලා දාන්න? මේක ෆිල්ම් එකක් නෙවෙයි. මේක 2007 අවුරුද්දේ යුක්රේනයේ නෙප්‍රොපෙට්‍රොව්ස්ක් නගරයම ලේ විලක් කළ, අදටත් අන්තර්ජාලයේ අඳුරුතම පිටුවක් ලෙස සැලකෙන "Dnepropetrovsk Maniacs" (නෙප්‍රොපෙට්‍රොව්ස්ක් උමතුවන්) ගේ ඇත්ත කතාවයි.

මේ කතාවේ "වීරයෝ" වුණේ වික්ටර් සයෙන්කෝ (Viktor Sayenko) සහ ඊගෝර් සුප්‍රන්යුක් (Igor Suprunyuk). වයස අවුරුදු 19යි. දෙන්නම හොඳ පවුල්වල ළමයි. පුදුම වැඩේ කියන්නේ, පොඩි කාලේ මේ දෙන්නා හරිම බයගුලු ළමයි. විශේෂයෙන්ම ඊගෝර්ට උස තැන්වලට පුදුම බයක් (Fear of heights) තිබුණා. පාසලේ අනිත් ළමයි මේ දෙන්නට විහිළු කළා "බබාලා" කියලා. ඒ නිසා මේ දෙන්නා තීරණය කළා තමන්ගේ බය නැති කරගන්න. ඔවුන් පටන් ගත්තේ උස ගොඩනැගිලිවල බැල්කනි වැටවල් උඩ ඇවිදින්න. මරණය අත ළඟ තියාගෙන කරන මේ සෙල්ලමෙන් ඔවුන්ට අමුතු "කික්" එකක් ලැබුණා. බය නැති කරගන්න පටන් ගත්ත මේ සෙල්ලම, ටිකෙන් ටික ඔවුන්ගේ මනස විකෘති කරන්න පටන් ගත්තා.

ඊළඟට ඔවුන්ට ඕන වුණා "ලේ දකිද්දි එන බය" නැති කරගන්න. ඒකට ඔවුන් තෝරා ගත්තේ පාරේ හිටපු අහිංසක බල්ලෝ සහ පූසෝ. ඔවුන් මේ සත්තුන්ව කැලේට අරන් ගිහින්, පණ පිටින් හම ගහලා, වධ දීලා මැරුවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, මේ හැම දෙයක්ම ඔවුන් කැමරාවලින් පටිගත කළා. සමහර විට ඔවුන් පැය ගාණක් තිස්සේ මේ වීඩියෝ බල බලා හිනා වුණා. සතෙක් වේදනාවෙන් කෑගහනකොට ඔවුන්ට දැනුනේ සතුටක්. මේ වෙද්දිත් ඔවුන්ගේ දෙමව්පියෝ හිතුවේ තමන්ගේ දරුවෝ කාමරේට වෙලා පාඩම් කරනවා කියලා.

2007 ජුනි මාසේ වෙද්දි මේ පිස්සුව එළියට ආවේ මහා භයානක විදියට. සත්තු මරලා ගත්ත සතුට දැන් ඔවුන්ට මදි වුණා. ඔවුන්ට ඕන වුණා "මනුස්සයෙක් මරනකොට දැනෙන හැඟීම" අත්විඳින්න. ඔවුන්ගේ සැලැස්ම වුණේ කිසිම හේතුවක් නැතුව, පාරේ යන ඕනම කෙනෙක්ව මරලා දාන එකයි. ඔවුන් ළඟ තුවක්කු තිබුණේ නෑ. ඔවුන් ආයුධ විදියට තෝරා ගත්තේ කහ පාට ප්ලාස්ටික් බෑග් වල ඔතපු මිටි (Hammers) සහ යකඩ පොලු. ඔවුන් කාර් එකේ රවුමක් ගහලා, පාළු පාරවල් වල තනියම යන මිනිස්සුන්ව ඉලක්ක කළා. පොඩි ළමයි, ගැබිණි කාන්තාවන්, බීමත් පුද්ගලයින්, වයසක ආච්චිලා... ඔවුන්ට කිසිම වෙනසක් තිබුණේ නෑ.

ඔවුන් කළේ මනුස්සයෙක්ව දැක්ක ගමන් කාර් එකෙන් පැනලා, කිසිම කතාවක් නැතුව පිටිපස්සෙන් ගිහින් ඔළුව කුඩු වෙන්න මිටියෙන් ගහන එක. මනුස්සයා බිම වැටුණම, ඔවුන් ආපහු කාර් එකට නැගලා හයියෙන් හිනාවෙලා යන්න ගියා. සල්ලි ගන්න නෙවෙයි, තරහකට නෙවෙයි... නිකම්ම නිකන් "විනෝදෙට". හරියට GTA වගේ වීඩියෝ ගේම් එකක් ඇත්තටම සෙල්ලම් කරනවා වගේ. එක දවසක් ඇතුළත ඔවුන් මිනිස්සු කීප දෙනෙක්ව මැරුවා. මුළු නගරයම බයෙන් හිටියේ. පොලිසිය හිතුවේ මේක එක දිගට මිනී මරන "Serial Killer" කෙනෙක්ගේ වැඩක් කියලා. නමුත් මේක කරන්නේ වයස 19ක පොඩි කොල්ලෝ දෙන්නෙක් කියලා කාටවත් හිතාගන්න බැරි වුණා.

මේකේ දරුණුතම සහ පිළිකුල් සහගතම කොටස ඒක නෙවෙයි. ඔවුන් මේ හැම මිනීමැරුමක්ම තමන්ගේ ෆෝන් එකෙන් සහ කැමරාවෙන් වීඩියෝ කළා. මිනිස්සු පණ අදිද්දි, ලේ ගලද්දි මේ දෙන්නා ඒ දිහා බලාගෙන විහිළු කළා. මළ සිරුරු එක්ක සෙල්ෆි ගැහුවා. සමහර ෆොටෝ වල ඔවුන් මළ සිරුරු වලට ඇඟිල්ල දික් කරගෙන හිනාවෙලා ඉන්නවා. මිනීමැරුමක් කරලා ගෙදර ගිහින්, රෑට කෝපි එකක් බොන ගමන් හෝ කේක් කන ගමන්, ඒ වීඩියෝ ලැප්ටොප් එකෙන් දාගෙන බල බලා සතුටු වුණා. ඔවුන් එක වීඩියෝ එකක හිනාවෙලා කියනවා, "බලපන් මූ තාම දඟලනවා... අද දවස මරු" කියලා.

අන්තිමට මේ දෙන්නා අහු වුණේ කර්ම පල දෙනවා වගේ පොඩි මෝඩකමකින්. ඔවුන් මරපු එක තරුණයෙක්ගේ ෆෝන් එකක් අරගෙන, ඒක විකුණන්න ෆෝන් ෂොප් එකකට ගියා. ෆෝන් එක ඔන් කරපු ගමන් පොලිසියට සිග්නල් ගියා. පොලිසිය ඒක ට්‍රැක් කරලා මේ දෙන්නව අල්ලගත්තා.

පොලිසිය ඔවුන්ගේ ගෙවල් පරීක්ෂා කරද්දි හම්බුනු පරිගණක සහ කැමරා වල තිබුණ දේවල් දැකලා පළපුරුදු පොලිස් නිලධාරීන්ට පවා වමනේ ගියා. මිනිස්සු 21 දෙනෙක්ව මරපු හැටි, සත්තුන්ට වධ දීපු හැටි වීඩියෝ සහ ෆොටෝ දහස් ගාණක් ඒ හාඩ් ඩිස්ක් වල තිබුණා. ඊටත් වඩා පුදුම හිතෙන දේ තමයි, ඔවුන් සමහර අවමගුල් උත්සව වලට ගිහින්, තමන් මරපු අයගේ මිනී පෙට්ටි දිහා බලාගෙන අමුතු සතුටක් ලබන ෆොටෝත් තිබුණා. නඩු විභාගයේදී මේ වීඩියෝ ප්ලේ කරද්දි, මිනීමරුවන්ගේ දෙමාපියන් පවා අහක බලාගෙන ඇඬුවා. ඒත් විත්ති කූඩුවේ හිටපු වික්ටර් සහ ඊගෝර්... ඔවුන් හිනාවෙවී හිටියා. ඔවුන්ට කිසිම ගාණක් තිබුණේ නෑ.

සමහර වාර්තා වලට අනුව ඔවුන් මේ වීඩියෝ ඉන්ටර්නෙට් එකේ විකුණලා සල්ලි හොයන්න ප්ලෑන් කරලා තිබුණා කියලත් කියනවා. ඔවුන්ට ඕන වුණේ "මරණය" විකුණන්න. අවසානයේ ඔවුන්ට ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවම් ලැබුණා. මේ කතාව ලෝකයටම දෙන පණිවිඩය හරිම බරපතලයි. සමහර මිනිස්සු ඉන්නවා, ඔවුන්ට මනුස්සකම කියන දේ ගෑවිලාවත් නෑ. හොඳ පවුල් වල ඉපදුනාට, හොඳ පාසල් වල ගියාට වැඩක් නෑ, මනස විකෘති වුණාම ඕනම කෙනෙක් තිරිසනෙක් වෙනවා. අදටත් අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන "3 Guys 1 Hammer" කියන කුප්‍රකට වීඩියෝව පිටුපස ඉන්න නරුමයන් දෙදෙනා මොවුන් බව ගොඩක් අය දන්නේ නෑ. ඔවුන් හිරගෙදරදීවත් තමන් කරපු දේ ගැන පසුතැවෙන බවක් පෙනුනේ නෑ.

හොඳට සල්ලි තියෙන, හොඳට ඉගෙන ගත්ත ළමයි කොහොමද මෙච්චර නරුමයන් වුණේ? මේක හැදියාවේ ප්‍රශ්නයක් ද? නැත්නම් මානසික ලෙඩක් ද? ඔයාලට මොකද හිතෙන්නේ?

නොකී කතා – Untold Stories | තවත් දැනගැනීමට follow කරන්න

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම 'නොකී කතා' Page එක Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#DnepropetrovskManiacs #TrueCrime #Horror #Ukraine #Psychopaths #History #Mystery #DarkWeb #NokeeKatha #නොකීකතා #Documentary