"මගේ දුවව මරපු එකාට මම පණපිටින් ඉන්න දෙන්නේ නෑ!" - දුව මැරූ පාතාල සාමාජිකයන් 10 දෙනෙක්ව, වසර 3ක් තිස්සේ වෙස්වලාගෙන ගොස් තනියම දඩයම් කළ ලෝකයේ භයානකම අම්මා! 🔫🩸🇲🇽

අපි හැමෝම "Taken" ෆිල්ම් එක බලලා ඇති. එකේ ඉන්න ලියම් නීසන් තමන්ගේ දුවව බේරගන්න මුළු පැරිසියම ගිනි තියන හැටි දැකලා අපි අත්පුඩි ගැහුවා. නමුත් සිනමාවේ වීරයන්ට වඩා දහස් ගුණයක් භයානක චරිත සැබෑ ලෝකයේ ඉන්න බව අපි අමතක කරනවා. මේ කියන්න යන්නේ හමුදා පුහුණුවක් ලබපු සීක්‍රට් ඒජන්ට් කෙනෙක් ගැන නෙවෙයි. මේ කියන්නේ මෙක්සිකෝවේ සැන් ෆර්නැන්ඩෝ (San Fernando) කියන නීතියක් නැති, යක්කු රජ කරන භයානක නගරයේ ජීවත් වුණු අහිංසක අම්මා කෙනෙක් ගැනයි. ඇගේ නම **මීරියම් රොඩ්‍රිගස් මාර්ටිනෙස්.** හැබැයි ඇගේ කතාව අහලා ඉවර වෙද්දි මුළු ලෝකයම ඇයව හඳුන්වන්නේ "The Cartel Hunter" නැත්නම් "පාතාලය දඩයම් කළ ගැහැනිය" කියලයි. ඇගේ කතාව පටන් ගන්නේ ලේවලින්, හැබැයි ඉවර වෙන්නේ ඊටත් වඩා ලේ ගොඩකින්. අදටත් ඇගේ මේ ත්‍රාසජනක ජීවිතය පාදක කරගෙන අසාම් අහමඩ්ගේ "Fear Is Just a Word" වගේ පොත් පවා ලියවෙලා තියෙන්නේ ඒ නිසයි.

වර්ෂය 2012යි. මෙක්සිකෝව කියන්නේ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කරුවන්ගේ (Cartels) පාරාදීසයක්. මීරියම්ගේ වයස අවුරුදු 20ක් වුණු ආදරණීය දියණිය, කැරන් ඇලෙජැන්ඩ්‍රා, දවසක් හිටිහැටියේම අතුරුදහන් වෙනවා. මේක සාමාන්‍ය අතුරුදහන් වීමක් නෙවෙයි. මෙක්සිකෝවේ දරුණුම සහ ම්ලේච්ඡම පාතාල කල්ලියක් වන "ලොස් සෙටාස්" (Los Zetas) කල්ලිය විසින් ඇයව පැහැරගෙන ගිහින් තිබුණා. දින කිහිපයකට පසුව මීරියම්ට කෝල් එකක් එනවා. එහා පැත්තෙන් ඇහෙන්නේ මරණයේ හඬ. "අපිට ඩොලර් 77,000ක් (රුපියල් කෝටි 2කට ආසන්න මුදලක්) ඕන. දුන්නොත් කෙල්ලව අතාරිනවා." මීරියම් කියන්නේ සල්ලිකාරියක් නෙවෙයි. නමුත් අම්මා කෙනෙක්ට තමන්ගේ දරුවා වෙනුවෙන් කරන්න බැරි දෙයක් නෑ. ඇය තමන්ගේ කව්බෝයි ඇඳුම් මහන ෂොප් එක විකුණලා, බැංකුවලට ණය වෙලා, නෑදෑයන්ගෙන් ඉල්ලගෙන, තිබුණු හැම සතේම එකතු කරලා ඒ පාතාලයන් ඉල්ලූ කප්පම් මුදල ගිහින් දුන්නා. ඇය හිතුවේ තමන්ගේ දුව ආපහු ගෙදර එයි කියලා. ඇය පාර දිහා බලාගෙන හිටියා. දවස් ගියා, සති ගියා, මාස ගියා... අවුරුදු ගෙවුණා. කැරන් ආවේ නෑ.

සත්‍යය එළිවුණේ 2014 දී. පොලිසියට ලැබුණු ඔත්තුවකට අනුව පාලු ගොවිපළක අතහැර දමා තිබූ වළක තිබිලා මළ සිරුරු කොටස් වගයක් හම්බුණා. DNA පරීක්ෂණ වලින් තහවුරු වුණේ ඒ මීරියම්ගේ ආදරණීය දියණිය කැරන් බවයි. කප්පම් මුදල අරගෙනත් ඒ තිරිසන්නු ඇයව මරලා දාලා තිබුණා. ඒ මොහොතේ මීරියම් රොඩ්‍රිගස් කියන අහිංසක අම්මා මිය ගියා. ඒ අළු මතින් ඉපදුනේ පළිගැනීමෙන් වියරු වැටුණු දඩයක්කාරියක්. ඇය තමන්ගේ දුවගේ අස්ථි කොටස් දිහා බලාගෙන පොරොන්දුවක් වුණා. "මගේ දරුවාගේ ඇඟට අත තියපු එකෙක්ටවත් මම ගැලවෙන්න දෙන්නේ නෑ. මම උන්ව දඩයම් කරනවා." පොලිසිය මේවා හොයන්නේ නැති බව ඇය දැනගෙන හිටියා. ඒ නිසා ඇය නීතිය තමන්ගේ අතට ගත්තා. තමන් වගේම දරුවන් අහිමි වුණු තවත් පවුල් 600කට අධික පිරිසක් එකතු කරගෙන ඇය අරගලයක් පටන් ගත්තා.

මීරියම් කළේ සාමාන්‍ය ගැහැනියක් කරයි කියලා හිතන්නවත් බැරි වැඩක්. ඇය දුවව පැහැරගත්ත කල්ලියේ එක එකාගේ විස්තර හොයන්න පටන් ගත්තා. ඇය තුවක්කුවක් අතට ගත්තා විතරක් නෙවෙයි, ඇය වෙස් වළාගන්න පටන් ගත්තා. ඇය තමන්ගේ කොණ්ඩය කැපුවා, පාට කළා. විවිධ නම්වලින් "ව්‍යාජ හැඳුනුම්පත්" (Fake IDs) හදාගත්තා. සමහර වෙලාවට සෞඛ්‍ය සේවිකාවක් විදිහට, සමහර වෙලාවට මැතිවරණ නිලධාරියෙක් විදිහට ඇය පාතාල සාමාජිකයන්ගේ ගෙවල් අස්සටම රිංගුවා. ඇය කොච්චර දක්ෂද කියනවා නම්, පාතාල කල්ලි ක්‍රියාත්මක වෙන විදිහ ගැන තනියම අධ්‍යයනය කරලා (Self-study), ඔවුන්ගේ පවුලේ අයත් එක්ක මිතුරු වෙලා, ඒ අයගෙන්ම විස්තර එළියට ගත්තා. ඇය පොඩි පොත් පිංචක් තියාගෙන හිටියා. ඒකේ තිබුණේ දුවව මරන්න සම්බන්ධ වුණු 10 දෙනාගේ නම්, ෆොටෝ සහ ඔවුන් යන එන තැන්. ඇය අවුරුදු 3ක් තිස්සේ නිදි මරමින් උන් පස්සෙන් පැන්නුවා. ඒ වෙද්දි සමහර පාතාල සාමාජිකයෝ කල්ලිය අතෑරලා, ආගමට නැඹුරු වෙලා අලුත් ජීවිත ගත කරමින් හිටියා. ඒත් මීරියම් කාටවත් සමාවක් දුන්නේ නෑ.

ඇගේ දඩයමේ දරුණුතම සහ ත්‍රාසජනකම සිදුවීම වුණේ දුවව පැහැරගත්ත ප්‍රධාන අපරාධකරුවෙක් මල් විකුණන වෙළෙන්දෙක් විදිහට වෙස් වළාගෙන පාරේ ඉන්නවා ඇයට ආරංචි වුණු දවසයි. මීරියම් එතනට ගියේ තමන්ගේ පිස්තෝලයත් අරගෙන. නමුත් ඒ වෙද්දි ඇගේ නම පාතාලය පුරා ප්‍රසිද්ධ වෙලයි තිබුණේ "පිස්සු වැටුණු අම්මා කෙනෙක් මිනීමරුවන්ව හොයනවා" කියලා. මීරියම්ව දැකපු ගමන් අර මිනීමරුවා පණ බයේ දුවන්න පටන් ගත්තා. වයස අවුරුදු 56ක් වුණු මේ අම්මා, තමන්ට වඩා අවුරුදු 20ක් බාල ඒ තරුණ මිනීමරුවා පස්සෙන් පාර මැද දිව්වේ වයස මතක කරලා. ඒ දිවිල්ල අතරතුර ඇගේ කකුලේ අස්ථියක් පවා බිඳුණා. නමුත් වේදනාව ඉවසාගෙන ඇය දිව්වා. අන්තිමේදී ඇය පාර මැද ඔහුව බිම දාගෙන, ඔහුගේ බෙල්ලට පයින් පාගගෙන, පිස්තෝලය ඔළුවට තියලා කෑ ගැහුවා. "තව එක අඩියක් හෙලවුණොත් මම උඹේ ඔළුව කුඩු වෙන්න තියනවා!" ඇය එදා ඔහුව මරලා දාන්න තිබුණා. ඒත් ඇය ඔහුව පොලිසියට භාර දුන්නේ දුවට සාධාරණය ඉෂ්ට කරන්න ඕන නිසා. ඇය ඔවුන්ව මැරුවේ නෑ, නීතිය ඉස්සරහට ගෙනාවා.

වසර 3ක් ඇතුළත ඇය තනිවම ප්‍රධාන අපරාධකරුවන් 10 දෙනෙක්ව නීතියේ රැහැනට හසු කර දුන්නා. මෙක්සිකෝවේ දරුණුම "සෙටාස්" කාටෙල් එක පවා මේ තනි ගැහැනිය ඉස්සරහ දණ ගැහුවා. නමුත් මේ කතාවේ අවසානය ඛේදවාචකයක්. ඇය නිසා හිරේ ගිය සමහර පාතාල සාමාජිකයන් හිරගෙදරින් පැන ගියාට පස්සේ, ඔවුන් පළිගන්න මීරියම්ව හෙව්වා. ඇය දැනගෙන හිටියා තමන්ට මැරෙන්න වෙන බව. ඒත් ඇය හැංගුණේ නෑ. දිනය 2017 මැයි 10 වෙනිදා. එදා ලෝකයම සමරන "මව්වරුන්ගේ දිනය" (Mother's Day). එදා රෑ මීරියම් ගෙදර ඉද්දි, පාතාල සාමාජිකයන් පිරිසක් ඇගේ ගෙදරට කඩා වැදුණා. ඇය අතේ පිස්තෝලය තියාගෙන අන්තිම මොහොත වෙනකම් සටන් කළා. නමුත් ඒ තිරිසන්නු වෙඩි උණ්ඩ 12කින් ඇගේ සිරුර පසාරු කරලා දැම්මා.

ඇය එතනම මිය ගියා. හැබැයි ඇය මැරුණේ පැරදිලා නෙවෙයි. ඇය මියයන විට ඇගේ දුවගේ මිනීමරුවන් සියලු දෙනාම හිටියේ හිරේ. ඇය ඇගේ පොරොන්දුව ඉෂ්ට කරලා තිබුණා. අදටත් මෙක්සිකෝවේ සැන් ෆර්නැන්ඩෝ නගර මැද ඇය වෙනුවෙන් ලෝකඩ ස්මාරකයක් (Plaque) හදලා තියෙනවා.

ලෝකේ කාට බොරු කළත් අම්මා කෙනෙක්ගේ ආදරේ එක්ක සෙල්ලම් කරන්න එපා කියන්න මීට වඩා හොඳ උදාහරණයක් තවත් නෑ. ඇය නමින් මීරියම් රොඩ්‍රිගස්.

ඒ අම්මගේ අසීමිත ආදරය ඔබට දැනුන නම් share කරන්න.

පොලිසිය අසමත් වුණු තැන යුක්තිය ඉටු කළ මේ අම්මා වීරවරියක්ද? නැත්නම් නීතිය අතට ගත්තු අපරාධකාරියක්ද? ඔයාගේ අවංක අදහස මොකක්ද?

නොකී කතා - Untold Stories | තවත් දැනගැනීමට follow කරන්න

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම ‘නොකී කතා – Untold Stories’ පිටුව Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#MiriamRodriguez #TrueCrime #TheHunter #MotherLove #RevengeStory #RealLifeTaken