"ඔවුන් තමන්ගේ දරුවන්ට තමන්ගේම අතින් වස පෙව්වා!" - ලෝකයම හෙල්ලූ ජෝන්ස්ටවුන් සමූහ මරණයේ අඳුරු ඇත්ත

වර්ෂ 1978 නොවැම්බර් 18 වැනිදා.

ස්ථානය - දකුණු ඇමරිකාවේ ගයනා (Guyana) දේශයේ ඝන කැලෑවක් මැද තිබූ අක්කර ගණනක භූමියක්.

අහසින් ගිය හෙලිකොප්ටරයකට මේ භූමිය පෙනුනේ හරියට පාට පාට මල් ඉසපු විශාල උත්සව භූමියක් වගේ. රතු, නිල්, කොළ ඇඳුම් ඇඳගත්ත මිනිස්සු දහස් ගණනක් බිම වැතිරිලා හිටියා. හැබැයි හෙලිකොප්ටරය පහත් කරනකොට තමයි ඒ බිහිසුණු ඇත්ත පෙනුනේ. ඒ "මල්" නෙවෙයි. ඒ තමයි එකම වෙලාවේ, එකම තැනක මියගිය මිනිස්සු 900 කට අධික ප්‍රමාණයක්.

ඒ නිහඬ වනාන්තරය පුරාම රජ කරලා තිබුණේ මරණයේ ගඳ විතරයි. පොඩි දරුවන්ගේ ඉඳලා මහලු අය දක්වා හැමෝම එකිනෙකා බදාගෙන මිය ගිහින්.

මේ තමයි ලෝක ඉතිහාසයේ වාර්තා වුණ විශාලතම සිවිල් වැසියන්ගේ සමූහ දිවි නසාගැනීම. එහෙමත් නැත්නම් "Jonestown Massacre" එක.

කොහොමද මෙහෙම දෙයක් වුණේ? තමන්ගේම දරුවන්ට වස පොවන්න තරම් අම්මලා තාත්තලාගේ මනස විකෘති කරන්න එක මිනිහෙක්ට පුළුවන් වුණේ කොහොමද?

මේ කතාවේ "නොකී පැත්ත" පටන් ගන්නේ එතැනින්.

ගැලවුම්කරුවාගේ වෙස් මුහුණ

මේ ඔක්කොම පටන් ගත්තේ ජිම් ජෝන්ස් (Jim Jones) කියන පුද්ගලයා හරහා. 1950 ගණන්වල ඇමරිකාවේ හිටපු ජිම් ජෝන්ස් අනිත් දේශකයන්ට වඩා වෙනස්. ඔහු කතා කළේ ආගම ගැන විතරක් නෙවෙයි. ඔහු කතා කළේ "සමාජවාදය" ගැන. දුප්පත්කම ගැන. කළු සුදු භේදය ගැන.

ඒ කාලේ ඇමරිකාවේ වර්ණභේදවාදය උපරිමයි. ඉතින් කොන් වෙලා හිටපු කළු ජාතික මිනිස්සුන්ට, දුප්පත් මිනිස්සුන්ට ජිම් ජෝන්ස් පෙනුනේ දෙවියෙක් වගේ. ඔහු "People's Temple" (ජනතා විහාරය) කියලා අලුත් නිකායක් පටන් ගත්තා. ඔහු කිව්වා "මම තමයි මාර්ගය, මම තමයි සත්‍යය" කියලා. දහස් ගණන් මිනිස්සු තමන්ගේ ගෙවල් දොරවල් විකුණලා, සල්ලි ඔක්කොම ජිම් ජෝන්ස්ගේ පන්සලට පූජා කරලා ඔහු වටා රොක් වුණා.

හැබැයි ටිකෙන් ටික ජිම් ජෝන්ස්ගේ වෙස් මුහුණ ගැලවෙන්න ගත්තා. ඔහු තමන්ගේ අනුගාමිකයන්ට දඬුවම් කරන්න ගත්තා. තමන්ට විරුද්ධ වෙන අයව බය කළා. ඇමරිකානු මාධ්‍යවලින් ප්‍රශ්න එන්න පටන් ගත්තාම ඔහු තීරණය කළා මේ "බැටළු රැල" අරගෙන වෙන රටකට යන්න.

ජෝන්ස්ටවුන් නම් වූ "සුරපුරය"

ඔහු තෝරා ගත්තේ ගයනා වනාන්තරය. ඔහු කිව්වේ "අපි එහේ ගිහින් කිසිම කරදරයක් නැති සමාජවාදී සුරපුරයක් හදමු" කියලා. මිනිස්සු 1000ක් විතර ඔහුත් එක්ක නැව් නැග්ගා.

හැබැයි ගයනා වලදී මේ මිනිස්සුන්ට හම්බ වුණේ සුරපුරයක් නෙවෙයි. ඒක වහල් කඳවුරක්. උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකල් ගිනියම් අව්වේ වැඩ කරන්න සිද්ධ වුණා. කන්න තිබුණේ බත් සහ පරිප්පු විතරයි. හැම තැනම ජිම් ජෝන්ස්ගේ කටහඬ ලවුඩ්ස්පීකර් වලින් ඇහෙනවා. කාටවත් පැනලා යන්න බෑ. කාටවත් තමන්ගේ නෑදෑයෙක්ට කතා කරන්න බෑ. පාස්පෝට් ඔක්කොම ජෝන්ස් භාරේ.

ජිම් ජෝන්ස් මේ මිනිස්සුන්ව බ්‍රේන්වොෂ් (Brainwash) කළා. ඔහු රෑට රෑට "White Nights" කියලා රැස්වීම් තිබ්බා. එතනදී ඔහු පුහුණු කළා කොහොමද මැරෙන්නේ කියලා. ඔහු නිතරම කිව්වා "ඇමරිකන් රජය ඇවිල්ලා අපිව මරන්න කලින් අපි මැරෙන්න ඕනේ" කියලා.

අවසානයේ ආරම්භය

මේ අතරේ ඇමරිකාවේ හිටපු අයට ආරංචි වුණා තමන්ගේ නෑදෑයෝ ගයනා වල හිරවෙලා කියලා. මේ ගැන හොයන්න ඇමරිකානු කොංග්‍රස් සභිකයෙක් වන "ලියෝ රයන්" (Leo Ryan) ගයනා වලට ආවා. මුලදී ජිම් ජෝන්ස් හරිම හොඳට රයන්ව පිළිගත්තා. රාත්‍රී සාදයක් දැම්මා. හැබැයි එතන නට නට හිටපු කෙනෙක් රහසින් රයන්ගේ අතට කොල කෑල්ලක් මිරිකුවා. ඒකේ ලියලා තිබුණේ "අපිට මෙහෙන් යන්න ඕනේ.. අපිට උදව් කරන්න" කියලා.

රයන් තේරුම් ගත්තා මෙතන වෙන්නේ මොකක්ද කියලා. ඔහු කිව්වා "යන්න කැමති අය මාත් එක්ක එන්න" කියලා. ටික දෙනෙක් ඔහු එක්ක යන්න ලෑස්ති වුණා.

හැබැයි ඔවුන් ගුවන් තොටුපලට යනකොට ජෝන්ස්ගේ මැරයෝ ට්‍රැක්ටරයකින් ඇවිල්ලා වෙඩි තිබ්බා. කොංග්‍රස් සභික රයන් එතනම මිය ගියා.

මරණයේ හෝරාව

මේ ආරංචිය ජිම් ජෝන්ස්ට ලැබුණා. ඔහු දැනගත්තා දැන් තමන්ට ගැලවීමක් නෑ කියලා. ඔහු තීරණය කළා "විප්ලවීය දිවි නසාගැනීම" (Revolutionary Suicide) ක්‍රියාත්මක කරන්න.

ඔහු හැමෝම ප්‍රධාන ශාලාවට කැඳෙව්වා. ලොකු බැරල් එකක දම් පාට බීමක් හදලා තිබුණා (Flavor Aid). ඒකට සයනයිඩ් සහ නිදි පෙති කලවම් කරලා තිබුණේ.

මේ වෙලාවේ පටිගත වුණ හඬ පටය (Death Tape) අදටත් අහන්න පුළුවන්. ඒකේ ඇහෙනවා ජෝන්ස් කියනවා:

"අපි නිකන්ම මැරෙන්නේ නෑ. අපි මේ කුරිරු ලෝකයට විරෝධය පාන්න මැරෙනවා. ළමයින්ට මුලින්ම බොන්න දෙන්න.. ළමයින්ව බය කරන්න එපා..."

අම්මලා පෝලිමේ ඇවිල්ලා, සිරින්ජර් වලින් තමන්ගේ කිරි බොන දරුවන්ගේ කටට සයනයිඩ් විදිනවා. දරුවෝ කෑගහලා අඬනවා. විනාඩි 5ක් ඇතුළත දරුවෝ මැරෙනවා. ඊටපස්සේ දෙමව්පියෝ ඒ වස බීලා දරුවෝ බදාගෙන මැරෙනවා.

එක කාන්තාවක් විතරක් මේකට විරුද්ධ වුණා. ඇය කිව්වා "අපිට රුසියාවට පැනලා යන්න පුළුවන්, ඇයි අපි මැරෙන්නේ?" කියලා. නමුත් ජෝන්ස් ඇගේ කට වහලා, අනිත් අය ලවා ඇයට කෑගැහුවා. අන්තිමට ඇයටත් මැරෙන්න වුණා.

විනාඩි 45ක් ඇතුළත, ජෝන්ස්ටවුන් භූමිය සොහොන් පිටියක් වුණා. අන්තිමට ජිම් ජෝන්ස් තමන්ගේ ඔලුවට වෙඩි තියාගෙන මිය ගියා. අපිට ඉගෙන ගන්න තියෙන්නේ මොකක්ද?

මේක නිකන්ම ඛේදවාචකයක් නෙවෙයි. මේක මනෝවිද්‍යාත්මක පාඩමක්.

මිනිස්සුන්ට පුළුවන් තමන්ගේ බුද්ධිය, තර්කනය සම්පූර්ණයෙන්ම අයින් කරලා, එක පුද්ගලයෙක්ව අදහන්න ගත්තාම වෙන දේ මේකයි. ජිම් ජෝන්ස් කළේ මිනිස්සුන්ගේ "බය" පාලනය කරපු එක. ඔහු පිට ලෝකය යක්ෂයෙක් කරලා පෙන්නුවා. තමන්ව ගැලවුම්කරුවා කරලා පෙන්නුවා"

"රැලේ යන බැටළුවෝ" වෙන්න එපා කියන්නේ මේ නිසයි. කවුරු හරි කෙනෙක් ඔබට කියනවා නම් "ප්‍රශ්න කරන්න එපා, මම කියන දේ විතරක් විශ්වාස කරන්න" කියලා, එතන තියෙන්නේ භයානක අඩිතාලමක්.

අදටත් ඒ වනාන්තරය මැද ඒ මිනිස්සුන්ගේ ආත්මයන් ප්‍රශ්න කරනවා ඇති, "ඇයි අපි අපේ මොළය තව කෙනෙක්ට පාලනය කරන්න දුන්නේ?" කියලා.

මේ වගේ දේවල් අනිත් අයටත් දැනගන්න Share කරන්න අමතක කරන්න එපා

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම ‘නොකී කතා – Untold Stories’ පිටුව Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි

#NokeeKatha #Jonestown #JimJones #TrueCrimeLK #Psychology #UntoldStories #History #Cults #Massacre #DarkHistory #SriLanka