ශුද්ධ වූ භූමියක සැඟවුණු පාපය: මැතිව් පීරිස් සහ විකාර් නිල නිවසේ අන්තපුරය

1978 වසරේ කොළඹ කින්සි පාරේ (Kynsey Road) පිහිටි ශාන්ත පාවුළු දේවස්ථානය (Church of St. Paul the Apostle) වෙනදාට වඩා නිහඬයි. කොළඹ අහස අඳුරු කරගෙන එන වැහි වලාකුළු වලටත් වඩා අඳුරු රහසක් ඒ පල්ලියට අයත් විකාර් නිල නිවස (Vicarage) ඇතුලේ හිරවෙලා තිබුණා. මේ කතාවේ කේන්ද්‍රීය චරිතය මැතිව් පීරිස්. ඔහු සාමාන්‍ය පූජකවරයෙක් නෙවෙයි, එංගලන්තයේ කැන්ටබරි අගරදගුරුතුමන් අතින් පැවිදි බව ලැබූ කීර්තිමත් ඇංග්ලිකන් පියතුමෙක්. ඔහුගේ සිරුරේ ජේසුස් වහන්සේගේ වැනි තුවාල සලකුණු (Stigmata) පහළ වෙනවා කියලත්, ඔහුට යක්ෂයන් පන්නන්න පුළුවන් හාස්කම් තියෙනවා කියලත් මිනිස්සු විශ්වාස කළා. ඒ නිසාම ඔහු වටා ලොකු බැතිමතුන් පිරිසක් හිටියා. හැබැයි ඒ සුදු ලෝගුව ඇතුලේ හිටියේ දෙවියන්ගේ දූතයෙක්ද, නැත්නම් දක්ෂ මනෝවිද්‍යාත්මක මිනීමරුවෙක්ද කියන එක තීරණය වුණේ රසල් සහ ඩැල්රීන් ඉන්ග්‍රම් කියන යුවළ මේ පල්ලියට ගොඩවැදුණු දවසේ ඉඳන්.

රසල් ඉන්ග්‍රම් සහ ඔහුගේ බිරිඳ ඩැල්රීන්, පියතුමා ළඟට එන්නේ ආර්ථික ප්‍රශ්න සහ පවුලේ ගැටළු වලට සහනයක් පතාගෙන. ඔවුන්ට දරුවන් තුන්දෙනෙක් හිටියා. පියතුමාගේ "හාස්කම්" ගැන විශ්වාස කරපු ඔවුන් ක්‍රමයෙන් පල්ලියට කිට්ටු වුණා. මැතිව් පියතුමා රසල්ට රැකියාවක් හොයලා දීලා, ඩැල්රීන්ව එයාගේ ලේකම් විදියට පත් කරගත්තා. අන්තිමට මේ යුවළ විකාර් නිල නිවසේ පදිංචියට ආවා. නිවසේ පිටුපස කොටසේ රසල් සහ ඩැල්රීන් නතර වෙද්දී, ඉස්සරහා කොටසේ පියතුමා සහ එයාගේ බිරිඳ, 59 හැවිරිදි යූනිස් පීරිස් ජීවත් වුණා.

1978 මුලදී පියතුමා සහ යූනිස් ලෝක සංචාරයකට ගියාම, විකාර් නිවසේ සම්පූර්ණ පාලනය පැවරුණේ ඩැල්රීන්ට. ඒ කාලේ ඇතුළත පියතුමා සහ ඩැල්රීන් අතර තිබුණු සම්බන්ධය දුරදිග ගියා. දැන් ඔවුන්ට ඕන වුණේ එකට ජීවත් වෙන්න. හැබැයි පූජකවරයෙක්ට දික්කසාදය කැළලක්. ඒ වගේම ඩැල්රීන්ගේ සැමියා රසල් සහ පියතුමාගේ බිරිඳ යූනිස් ජීවතුන් අතර ඉන්නකම් ඒක කරන්න බෑ. මැතිව් පීරිස් කියන්නේ දියවැඩියා රෝගියෙක්. ඔහු ළඟ ඕන තරම් දියවැඩියා බෙහෙත් තිබුණා. ඔහු කියවපු "Body, Mind and Sugar" කියන පොතෙන් ඔහු ඉගෙන ගත්තා කෙනෙක්ව මරන්න පිහියක් ඕන නෑ, රුධිරයේ සීනි මට්ටම බින්දුවටම බස්සලා (Hypoglycemia) මොළේ මරන්න පුළුවන් කියලා.

මුලින්ම බිල්ලට ගත්තේ 32 හැවිරිදි රසල් ඉන්ග්‍රම්ව. 1978 ජුනි මාසේ ඉඳන් රසල්ට අමුතු අසනීපයක් හැදුණා. නිතරම නිදිමතයි, ඇඟ පණ නෑ. පියතුමා කිව්වේ "රසල්ට අග්න්‍යාශයේ පිළිකාවක් තියෙනවා, මට ඒක දිවැසින් පේනවා" කියලා. නමුත් ඇත්තටම සිද්ධ වුණේ පියතුමා රසල්ගේ කෑමට සහ බීමට "යුග්ලුකොන්" (Euglucon) කියන දියවැඩියා පෙති කලවම් කරපු එක. රසල් සිහි නැතිවෙලා රෝහල් ගත කළාම, පියතුමා සහ ඩැල්රීන් හරිම ආදරෙන් එයාව බලාගත්තා. හැබැයි රෝහල ඇතුළෙදිත් නාසයෙන් දෙන දියර ආහාර (Nasogastric tube) හරහා පියතුමා දිගින් දිගටම මේ පෙති දිය කරලා රසල්ගේ ඇඟට යැව්වා. වෛද්‍යවරු හිතුවේ රසල්ට ඉන්සියුලිනෝමා (Insulinoma) කියන දුර්ලභ ගෙඩියක් තියෙනවා කියලා. දින 42ක් කෝමා තත්ත්වයේ හිටපු රසල්, අන්තිමට මොළය මියගිහින් නියුමෝනියාව නිසා 1978 අගෝස්තු මාසයේදී මිය ගියා.

රසල් මැරිලා මාස කිහිපයකට පස්සේ, මැතිව් පීරිස්ගේ ඊළඟ ඉලක්කය වුණේ තමන්ගේම බිරිඳ, යූනිස් පීරිස්. ඇය විදෙස් සංචාරයක ඉඳලා ආපු ගමන් අර විදියටම අසනීප වෙන්න ගත්තා. වෙව්ලන අත්, දාඩිය දාන එක සහ සිහි නැති වීම. ඇයව ඩර්ඩන්ස් රෝහලට ඇතුළත් කළා. එතනදිත් පියතුමා "ආදර්ශවත් සැමියෙක්" වගේ ඇය ළඟින්ම හිටියා. හැබැයි කොළඹ ජෙනරල් රෝහලේ වෛද්‍යවරුන්ට (විශේෂයෙන් වෛද්‍ය දයසිරි ප්‍රනාන්දුට) මේකේ අමුත්තක් දැනුණා. "එකම ගෙදර, නිරෝගී දෙන්නෙක්, එකම විදියට සීනි බැහැලා මැරෙන්නේ කොහොමද?" කියන සැකය මතු වුණා. පරීක්ෂණ වලදී හෙළි වුණේ යූනිස්ගේ ශරීරයේ රුධිර සීනි මට්ටම මාරාන්තික ලෙස පහළ ගිහින් තිබුණු බවයි. දෛවයේ සරදමකට වගේ, යූනිස් පීරිස් නෝනත් රසල් වගේම හරියටම දින 42ක් කෝමා එකේ ඉඳලා 1979 මාර්තු මාසයේදී ජීවිතක්ෂයට පත් වුණා.

මේ මරණ දෙකම ස්වභාවික ඒවා නෙවෙයි කියලා ඔප්පු වෙන්න පටන් ගත්තා. පොලිසිය විකාර් නිවස පරීක්ෂා කරද්දී දියවැඩියා පොත් පත් සහ යුග්ලුකොන් පෙති තොගයක් හමු වුණා. පියතුමා සහ ඩැල්රීන් අත්අඩංගුවට පත් වුණා. මෙය ලංකා ඉතිහාසයේ ඉතාම ආන්දෝලනාත්මක නඩු විභාගයක් (Trial-at-Bar) වුණා. පිටු 612ක නඩු තීන්දුවකින් පස්සේ, 1984 පෙබරවාරි 15 වෙනිදා මහාධිකරණය මැතිව් පීරිස් සහ ඩැල්රීන් ඉන්ග්‍රම් යන දෙදෙනාටම මරණ දඬුවම නියම කළා. "නඩු විභාගය පුරාම ඔහු කිසිදු වරදක් පිළිගත්තේ නැහැ. ආගමික විශ්වාසයන්ට අඳුරු ලෙස ඇලී, “දෙවියන්ගේ කැමැත්ත” ගැන සඳහන් කරමින් ඔහු තමන් නිර්දෝෂී කියා සිටියා.

කෙසේ වෙතත්, කතාව එතනින් ඉවර වුණේ නෑ. අභියාචනා අධිකරණය පසුව තීරණය කළා ඩැල්රීන්ව මේ මිනීමැරුම් වලට සම්බන්ධ බවට ඍජු සාක්ෂි මදි කියලා. 1988 දී ඇය නිදොස් කොට නිදහස් වුණා. මැතිව් පීරිස්ගේ මරණ දඬුවම ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවමක් බවට පත් වුණා. වසර ගණනාවක් වැලිකඩ අඳුරු කුටියක ගෙවපු මේ "දෙවියන්ගේ සේවකයා", 1997 දී පොදු සමාව යටතේ නිදහස් වෙලා, 1998 දී වයස අවුරුදු 80ක් (හෝ 85ක්) වෙද්දී ස්වභාවිකව මිය ගියා. එල්ලුම් ගහෙන් බේරුණත්, දෙවියන්ගේ නාමයෙන් ඔහු කරපු ඒ "පරිපූර්ණ මිනීමැරුම" (Perfect Murder) ලංකා ඉතිහාසයේ කිසිදා නොමැකෙන ලේ පැල්ලමක් ඉතිරි කළා.

මේ වගේ දේවල් අනිත් අයටත් දැනගන්න Share කරන්න අමතක කරන්න එපා

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම ‘නොකී කතා – Untold Stories’ පිටුව Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි