Part 01: සුරංගනා හීනයක් අස්සේ හැංගුණු, කවුරුත් නොහිතපු අඳුරු සත්යය! 💔 අවුරුදු විස්සක් කියන්නේ ඕනෙම කෙනෙක්ගේ ජීවිතේ ලස්සනම කාලය. ලෝකය ගැන දාහක් හීන දකින, ඒ හීන පස්සේ නිදහසේ දුවන්න ආස කරන වයසක්.
ඇමරිකාවේ සියැටල් නගරයේ ඉඳන් ආපු 'ඇමන්ඩා නොක්ස්' කියන සුන්දර තරුණියටත් එහෙම ලස්සන හීනයක් තිබුණා. ඇගේ ලොකුම හීනය වුණේ වෙනස්ම සංස්කෘතියක් තියෙන ලස්සන රටකට ගිහින් නිදහසේ ඉගෙනගන්න එක.
ඇය ඒ වෙනුවෙන් තෝරගත්තේ ඉතාලියේ 'පෙරූජියා' කියන නගරය. මේ නගරය හරියට පරණ සිතුවමක් වගේ හරිම ලස්සන, නිස්කලංක තැනක්.
පැරණි ගොඩනැගිලි, ගල් අල්ලපු පාරවල් එක්ක ඒක හරියට සුරංගනා ලෝකයක් වගෙයි. ඇමන්ඩා මේ ලස්සන නගරයට එන්නේ හරියට කූඩුවෙන් නිදහස් වුණු කුරුල්ලෙක් වගේ ලොකු බලාපොරොත්තු ගොඩක් හිතේ තියාගෙන.
ඇයට ඕන වුණේ අලුත් යාළුවෝ අඳුරගන්න, ඉතාලි භාෂාව ඉගෙනගන්න සහ ජීවිතේ උපරිමයෙන් විඳින්න. මේ අලුත් ගමනේදී ඇයට හම්බවෙනවා බ්රිතාන්යයෙන් ආපු තවත් ලස්සන තරුණියක්.
ඇය නමින් 'මෙරඩිත් කර්චර්'. මෙරඩිත් කියන්නේ හරිම අහිංසක, පාඩුවේ තමන්ගේ වැඩක් කරගෙන ඉන්න හරිම පිළිවෙළ කෙල්ලෙක්.
මේ දෙන්නගේ අදහස් ගොඩක් දුරට සමාන නිසා, ඔවුන් දෙන්නා ඉක්මනින්ම හොඳම යාළුවෝ වෙනවා. ඔවුන් තීරණය කරනවා පෙරූජියා නගරයේ තියෙන ලස්සන ගෙදරක කාමර දෙකක් අරගෙන එකට නැවතෙන්න.
මේ ගෙදර හිටියේ මේ දෙන්නා විතරක් නෙමෙයි. තවත් ඉතාලි ජාතික තරුණියන් දෙන්නෙකුත් ඒ ගෙදර වෙනත් කාමර වල හිටියා.
මේ ඔක්කොම දේවල් අස්සේ ඇමන්ඩාගේ ජීවිතේ තවත් ලස්සන වෙනවා. ඇයට ඉතාලි ජාතික තරුණයෙක් මුණගැහෙනවා.
ඔහු නමින් 'රෆායෙල්'. මේ දෙන්නා අතර ලස්සන ආදර කතාවක් පටන් ගන්නවා.
ආදරය, නිදහස, අලුත් යාළුවෝ එක්ක ඇමන්ඩා හිතුවා ඇගේ ජීවිතේ සර්ව සම්පූර්ණයි කියලා. ඒත් ඇය දැනගෙන හිටියේ නැහැ මේ සතුට තියෙන්නේ තව බොහොම කෙටි කාලයක් විතරයි කියලා.
2007 අවුරුද්දේ නොවැම්බර් පළවෙනිදා. එදා උදේ ඇමන්ඩා තමන්ගේ පෙම්වතාගේ ගෙදර ඉඳලා තමන්ගේ බෝඩිමට එනවා.
පාරේ ඉඳන් එද්දී කිසිම අමුත්තක් තිබුණේ නැහැ. වෙනදා වගේම ඉර පායලා, හරිම ලස්සන උදෑසනක් තිබුණේ.
ඒත් ගෙදර ප්රධාන දොර ළඟට එද්දී ඇමන්ඩාගේ හිතට පුංචි බයක් දැනෙනවා. ගෙදර ප්රධාන දොර අගුලු දාලා තිබුණේ නැහැ, ඒක බාගෙට ඇරලා තිබුණේ.
කිසිම කෙනෙක් නැති ගෙදර දොර ඇරලා තියෙන්නේ ඇයි කියලා හිතමින් ඇය හිමීට ගේ ඇතුළට අඩිය තිබ්බා. මුළු ගේම හරිම නිහඬයි.
කිසිම සද්දයක් නැහැ. ඇමන්ඩා කෙලින්ම ගියේ නානකාමරයට. නානකාමරයට ගිය ඇමන්ඩා එකපාරටම ගැස්සිලා ගියා.
සින්ක් එක උඩත්, බිමත් තැනින් තැන රතු පාට ලේ පැල්ලම් කීපයක් තිබුණා. කාගෙද මේ ලේ?
ඇයට තේරුණා මොකක්හරි ලොකු කරදරයක් වෙලා කියලා. ඇය ඉක්මනින්ම තමන්ගේ හොඳම යාළුවා වුණු මෙරඩිත්ගේ කාමරේ ළඟට ගියා.
"මෙරඩිත්... මෙරඩිත්..." ඇමන්ඩා කීප සැරයක්ම කතා කළා. ඒත් කිසිම උත්තරයක් නැහැ.
කාමරේ දොර ඇතුළින් ලොක් කරලා තිබුණා. බය වැඩිවුණු පාර ඇමන්ඩා ඉක්මනින්ම තමන්ගේ පෙම්වතාට කතා කරලා ඔහුව එතනට ගෙන්න ගත්තා.
ඔවුන් දෙන්නා එකතු වෙලා පොලිසියට කතා කළා. පොලිසිය ඇවිත් දොර කැඩුවා.
ඒ දොර කඩපු වෙලාවේ දැකපු දසුනෙන් පොලිස් නිලධාරීන් පවා තුෂ්ණිම්භූත වුණා. මුළු කාමරය පුරාම ලේ පැල්ලම්.
ලස්සන හීන ගොඩක් අරන් ඉතාලියට ආපු ඒ අහිංසක බ්රිතාන්ය තරුණිය, මෙරඩිත්... ඇගේ ජීවිතය ඉතාමත් කෲර විදියට උදුරාගෙන තිබුණා.
ඇයව ඉතාමත් අමානුෂික විදියට ඝාතනය කරලා තිබුණා. මේ ආරංචියත් එක්ක මුළු ඉතාලියම කැළඹුණා.
මාධ්යවේදීන්, පොලිසිය, රහස් පරීක්ෂකයින් ගෙදර වට කළා. මේ සේරම අස්සේ ඇමන්ඩා හිටියේ මොකක්ද වෙන්නේ කියලා හිතාගන්න බැරිව.
ඊයේ රෑ වෙනකන් හිනා වෙවී හිටපු යාළුවා අද ජීවතුන් අතර නැහැ. සාමාන්යයෙන් මේ වගේ කම්පනයක් ආවාම මිනිස්සු හැසිරෙන විදිහ එකිනෙකාට වෙනස්.
සමහරු හයියෙන් අඬනවා, සමහරුන්ට කෑගැහෙනවා. තවත් සමහරුන්ට මොකුත් හිතාගන්න බැරිව ගල් ගැහිලා වගේ ඉන්නවා.
ඒත් මේ වෙලාවේ ඇමන්ඩා හැසිරුණු විදිහ දැකලා එතන හිටපු පොලිස් නිලධාරීන්ට ලොකු සැකයක් ඇති වුණා. ඇමන්ඩාගේ ඇහෙන් එක කඳුළු බිංදුවක්වත් පිටවුණේ නැහැ.
ඇය කළේ ගෙදර ඉස්සරහා තණකොළ ගොල්ල උඩට වෙලා තමන්ගේ පෙම්වතාගේ තුරුලට වෙලා හිටපු එක. ඇය පෙම්වතාව සිපගනිමින්, හිනා වෙවී ඔහුගෙන් සැනසීමක් හෙව්වා.
"තමන්ගේ යාළුවා මරලා දාලා තියෙද්දී, මේ කෙල්ල කොහොමද පෙම්වතා එක්ක තුරුළු වෙලා හිනාවෙවී ඉන්නේ?" පොලිසියට මේක ලොකු ප්රහේලිකාවක් වුණා.
පොලිසියේ ඇස් ගියේ පිටින් ආපු මිනීමරුවෙක් දිහාවට නෙමෙයි. ඔවුන්ගේ ඇස් ගියේ තමන්ගේ ඉස්සරහා කිසිම ගාණක් නැතුව ඉන්න ඒ අවුරුදු විස්සක පුංචි කෙල්ල දිහාවට.
කිසිම සාක්ෂියක් නැතුව, හුදෙක් ඇය හැසිරුණු විදිහ නිසාම පොලිසිය ඇමන්ඩාව සැක කරන්න පටන් ගත්තා. ඇමන්ඩාව ප්රශ්න කිරීමේ කුටියකට අරගෙන ගියා.
පොලිස් කුටිය ඇතුලට ගියාට පස්සෙත් ඇමන්ඩා හැසිරුණේ හරිම අමුතු විදියට. ඇය පොලිස් නිලධාරීන් ඉස්සරහා කකුල් දිගහැරලා ජිම්නාස්ටික් සහ යෝගා ව්යායාම කරන්න පටන් ගත්තා.
මේ අමුතු හැසිරීම නිසාම පොලිසිය එක දිගට ඇගෙන් ප්රශ්න කළා. ඇයට භාෂාව හරියට තේරෙන්නෙත් නැහැ, පරිවර්තකයෙක් හිටියෙත් නැහැ.
පැය ගාණක් තිස්සේ කරපු ප්රශ්න කිරීම් වලට දරාගන්න බැරි වුණු තැන ඇමන්ඩා කතාව වෙනස් කළා. "ඔව්, එදා රෑ මම ගෙදර හිටියා. මගේ බොස් තමයි මෙරඩිත්ව මැරුවේ" කියලා ඇය පොලිසියට කිව්වා.
ඒත් ඇය ඇයි මේ මිනීමැරුම ගැන මෙහෙම බොරු කිව්වේ? ඇයි ඇය මෙතරම් අමුතු විදියට හැසිරුණේ? තමන්ගේම හොඳම යාළුවව මරන්න උදව් කරලා, කිසිම ගාණක් නැතුව ඉන්න තරම් ඇය සාහසික වුණේ කොහොමද?
මේ අහිංසක හිනාව පිටිපස්සේ හැංගිලා හිටපු ඇමන්ඩා නොක්ස් කියන අඳුරු චරිතයේ සම්පූර්ණ කතාව සහ කවුරුත් නොහිතපු ඇත්ත... ඊළඟ කොටසින් හෙට !
මේ වගේ දේවල් අනිත් අයටත් දැනගන්න Share කරන්න අමතක කරන්න එපා
ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම ‘නොකී කතා – Untold Stories’ පිටුව Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි
🎬 ලෝකයෙන් හැංගුණු මේ වගේ තවත් ඇඟ කිලිපොළා යන සත්ය කතා සහ අබිරහස් සිදුවීම් ගැන මුල සිට අගට කියවන්න ඔබත් ආසද? එහෙනම් අදම අපේ nokikatha . com වෙබ් අඩවියට ගොඩවෙන්න!
