🛑 මරණය ගැන දැන දැනත්, හිට්ලර්ගේ ගෑස් කාමරවලට ස්වකැමැත්තෙන්ම ගිය ලෝකයේ එකම මිනිසා: ලොවක් හැඬවූ 'විටෝල්ඩ් පිලෙස්කි'ගේ සැබෑ කතාව! ⚔️🕊️

දෙවන ලෝක යුද්ධයේ දරුණුතම ඝාතනාගාරය වුණේ ජර්මානු නාසීන්ගේ 'ඔස්විච්' (Auschwitz) මරණ කඳවුරයි. ඒ නම ඇහෙද්දිත් ඒ කාලේ මිනිස්සු බියෙන් වෙව්ලුවා. එතැනට ගියපු කිසිම කෙනෙක් ආයෙත් පණපිටින් ආවේ නැති තරම්.

කවුරුහරි කෙනෙක් මේ අපායට තමන්ගේ කැමැත්තෙන්ම යන්න තීරණය කළොත් ඔබ මොකද හිතන්නේ? ඒ අරුම පුදුම තීරණය ගත්තේ පෝලන්ත හමුදා නිලධාරියෙක් වුණු 'විටෝල්ඩ් පිලෙස්කි' (Witold Pilecki) විසිනුයි.

1940 අවුරුද්දේ සැප්තැම්බර් මාසේ ජර්මන් හමුදාව පෝලන්ත වැසියන්ව බලහත්කාරයෙන් අල්ලගෙන යන මෙහෙයුමක් දියත් කළා. තමන්ගේ ආදරණීය බිරිඳටත්, නිදාගෙන හිටපු කුඩා දරුවන් දෙදෙනාටත් අවසන් වරට හාදු දුන්න පිලෙස්කි, මහ පාරට බැස්සා. ඔහු ස්වකැමැත්තෙන්ම ගිහින් ඒ අත්අඩංගුවට පත්වෙන සිරකරුවන් ගොඩට එකතු වුණා.

ඔහුට ඕන වුණේ මේ අද්භූත කඳවුර ඇතුළේ ඇත්තටම මොකද වෙන්නේ කියලා මුළු ලෝකයටම හෙළි කරන්නයි. ඒ වගේම ඒ ඇතුළේ ඉන්න සිරකරුවන්ව එකතු කරලා රහසිගත හමුදාවක් හදන්නත් ඔහුට වුවමනා වුණා. ඔහු දැනගෙන හිටියා ඔහු මේ පය තියන්නේ කෙළින්ම මරණයේ දොරටුවට කියලා.

ඔස්විච් කඳවුරට ගිය පළමු දවසේම ඔහුගේ නම ඉවත් කරලා, අතේ '4859' කියලා පච්චයක් කෙටුවා. එදා ඉඳන් ඔහු නාසීන්ට නිකම්ම නිකම් ඉලක්කමක් විතරක් වුණා. මිනිස්සුන්ගේ වටිනාකම බල්ලන්ටත් වඩා අන්ත තත්ත්වයකට එතැනදී පත්වෙලා තිබුණා.

කඳවුර ඇතුළේ අහිංසක මිනිස්සුන්ව ගෑස් කාමරවල දාලා මරන හැටි ඔහු තමන්ගේ ඇස් දෙකෙන්ම දැක්කා. කුසට කෑමක් නැතිව, අධික සීතලේ, දවසට පැය ගාණක් වහල්ලු වගේ වැඩ කරමින් ඔහු මේ අපායේ ජීවත් වුණා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ලෙඩ රෝග හැදිලා මැරෙන මිනිස්සුන්ගේ මළසිරුරු පිච්චෙන සුවඳ ඔහුට දිනපතා දරාගන්න සිද්ධ වුණා.

මේ කිසිම දුකක් ඉස්සරහා ඔහු තමන්ගේ අරමුණ අත්හැරියේ නෑ. මරණය පෙනි පෙනී, ඔහු කඳවුර ඇතුළේ ZOW නමින් ඉතාම රහසිගත සංවිධානයක් ගොඩනැගුවා. ලෙඩුන්ට බෙහෙත් හොයන්න, බඩගින්නේ ඉන්න අයට කෑම හොයන්න ඔහු මේ හරහා සිරකරුවන්ට උදව් කළා.

ඒ වගේම පරණ රේඩියෝ කෑලි එකතු කරලා හදාගත්තු යන්ත්‍රයකින්, නාසීන්ගේ මේ මිලේච්ඡ අපරාධ ගැන මුල්ම වාර්තා ඔහු ලෝකයට යැව්වා. අදටත් ඉතිහාසයේ ඒවා "පිලෙස්කිගේ වාර්තා" (Witold's Report) විදිහට රන් අකුරින් ලියැවී තිබෙනවා. ලෝකයම ඔස්විච් කඳවුරේ සැබෑ තත්ත්වය දැනගත්තේ මේ උතුම් මිනිසා නිසයි.

දවස් 945ක් මේ මරණයේ සෙවණැල්ල යට හිටපු ඔහුව, 1943 දී නාසීන් සැක කරන්න පටන් ගත්තා. තමන්ව අහු වෙන්න යනවා කියලා දැනගත්ත ගමන්, තවත් සිරකරුවන් දෙන්නෙක් එක්ක ඔහු එළියට පැනගන්න සැලසුම් කළා. කඳවුරේ බේකරියේ දොරක් කඩාගෙන, නාසි හමුදාවේ වෙඩි උණ්ඩවලින් බේරිලා ඔහු එළියට පැන්නා.

එළියට ආපු ඔහු නැවතත් තමන්ගේ රටේ නිදහස වෙනුවෙන් සටන් කළා. ඒත් දෙවන ලෝක යුද්ධය අවසන් වෙද්දී, පෝලන්තයට අත්වුණේ හරිම ඛේදනීය ඉරණමක්. මුළු පෝලන්තයම රුසියානු කොමියුනිස්ට් පාලනයට නතු වුණා.

සැබෑ නිදහස වෙනුවෙන් හඬ නැගූ පිලෙස්කිව, මේ අලුත් කොමියුනිස්ට් රජය විසින් අත්අඩංගුවට ගත්තා. ඔස්විච් මරණ කඳවුරේදී නාසීන්ගෙන් වින්දට වඩා දරුණු, අමානුෂික වධ හිංසා ඔහුට තමන්ගේම රටේ පාලකයින්ගෙන් විඳින්න සිද්ධ වුණා. ඔහුගේ ඇඟිලිවල නියපොතු පවා ගලවමින් ඔවුන් ඔහුට වධ දුන්නා.

"මම ඔස්විච් වලදී ගෙවපු ජීවිතය මේකට සාපේක්ෂව හරිම සුන්දරයි..." දරාගන්න බැරිම වධ හිංසා මැද ඔහු අවසානයේ එහෙම කිව්වා. ඒ වචන ටික පිටවෙන්න ඇත්තේ කොයිතරම් නම් වේදනාවකින් සහ කලකිරීමකින් වෙන්න ඇද්ද?

ලෝකයක් බේරගන්න තමන්ගේ ජීවිතය පූජා කරපු මේ ශ්‍රේෂ්ඨ වීරයාව, 1948 දී ඔවුන් වෙඩිතියලා ඝාතනය කළා. අදටත් ඔහුගේ සිරුර වළදාලා තියෙන තැනක් මුළු ලෝකයටම රහසක්. සැබෑ වීරයෙකුට අවසානයේ තමන්ගේම රටින් ලැබුණු තෑග්ග ඒකයි.

කොමියුනිස්ට් පාලකයින් අවුරුදු 40ක් යනකම්ම ඔහුගේ මේ උතුම් කැපකිරීම ලෝකයෙන් වසන් කළා. ඔහුගේ නම පවා කියන එක ඒ කාලේ පෝලන්තයේ තහනම් වුණා. ඒත් සත්‍යය කවදාවත් හංගන්න බැරි නිසා, 1990 දශකයේදී ඔහුගේ වීරත්වය ගැන මුළු ලෝකයම හරියටම දැනගත්තා.

මනුස්සකම වෙනුවෙන්, යුක්තිය වෙනුවෙන් තමන්ගේ මුළු ජීවිතයම දිය කරපු මේ නිහඬ වීරයාගේ කතාව ඇත්තටම ඇඟ කිලිපොළා යනවා නේද? තමන්ගේ පවුල, දරුවන් පවා අත්හැරලා ලෝකයක් වෙනුවෙන් අපායට ගිය ඔහු මනුස්ස වෙස් ගත් දෙවි කෙනෙක්.

කවදාවත් අමතක නොකළ යුතු මේ ශ්‍රේෂ්ඨ මිනිසාගේ කතාව හැමෝටම කියවන්න අනිවාර්යයෙන්ම මේ පෝස්ට් එක Share කරන්න. ඔබේ අදහසත් පහළින් කමෙන්ට් කරගෙන යන්න අමතක කරන්න එපා! ❤️🕊️✨

🎬 මේ වගේ හදවතටම දැනෙන, ලෝකයෙන් හැංගුණු තවත් අපූරු සත්‍ය කතා කියවන්න කැමති නම්, අපේ nokikatha . com වෙබ් අඩවියට අදම ගොඩවෙන්න