🔴 තමන්ගේම හමුදාවට එරෙහිව තුවක්කුව එසවූ අමෙරිකානු වීරයා: ලෝකයම කම්පා කළ වියට්නාමයේ නොකී කතාවක්...

1968 වසරේ මාර්තු 16 වැනිදා. වියට්නාමයේ 'මයි ලායි' (My Lai) කියන කුඩා ගම්මානයට එදා උදෑසන හිරු පෑව්වේ වෙනදා වගේම හරිම නිස්කලංක විදිහටයි. ගමේ අහිංසක මිනිස්සු තමන්ගේ එදිනෙදා ගොවිතැන් කටයුතු ආරම්භ කරමින් හිටියා. කුඩා දරුවන් මිදුල්වල සෙල්ලම් කරමින් හිටියේ ඉදිරියේදී එන්න තියෙන මහා ව්‍යසනය ගැන කිසිම අදහසක් නැතිවයි.

ඒත් ඒ සුන්දර උදෑසන, මුළු ලෝක ඉතිහාසයම කම්පා කරන අඳුරුතම දිනයක් වෙයි කියලා කවුරුවත් හිතුවේ නැහැ. අමෙරිකානු හමුදාවේ සෙබළුන් විශාල පිරිසක් හදිසියේම මේ ගම්මානයට කඩා වැදුණා. ඔවුන් ආවේ ගම ඇතුළේ හැංගිලා ඉන්නවා යැයි සැක කළ සතුරන්ව විනාශ කරන්නයි.

මේ වෙලාවේ ගම්මානයට ඉහළින් අහසේ සැරිසරමින් හිටියේ හියු තොම්සන් (Hugh Thompson Jr.) කියන 24 හැවිරිදි තරුණ අමෙරිකානු හෙලිකොප්ටර් නියමුවා. ඔහුගේ ප්‍රධාන රාජකාරිය වුණේ සතුරන් සිටින ඉසව් නිරීක්ෂණය කරලා තමන්ගේ පාබල හමුදාවට සහයෝගය ලබා දෙන එකයි. ඔහුගේ හෙලිකොප්ටරය මයි ලායි ගම්මානයට ඉහළින් පියාසර කරමින් තිබුණා.

එකපාරටම ඔහුගේ ඇස ගැටුණේ කිසිසේත්ම බලාපොරොත්තු නොවුණු අතිශය භයානක දසුනක්. ගම්මානය පුරාම තැනින් තැන විසිරී තිබුණේ අහිංසක සිවිල් වැසියන්ගේ මළසිරුරුයි. කාන්තාවන්, කුඩා දරුවන්, වයසක මහලු අය ඒ ලේ විල මැද වැටී සිටියා.

මුලින්ම තොම්සන් හිතුවේ මේක වියට්කොං සතුරන්ගේ ප්‍රහාරයක් නිසා වෙච්ච දෙයක් කියලා. ඔහු වහාම සතුරන් සිටින දිසාවක් සොයන්නට අහසේ සිට වටපිට බැලුවා. ඒත් පුදුමයකට වගේ කිසිම සතුරෙක් ඒ හරියේ හිටියේ නැහැ, කිසිම පෙරළා වෙඩි තැබීමක් සිද්ධ වුණෙත් නැහැ.

ටික වෙලාවකින් ඔහුට තේරුම් ගියා මේ මහා විනාශය කරන්නේ වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි, තමන්ගේම සහෝදර අමෙරිකානු හමුදා සෙබළුන් කියලා. ඒ වෙනකොටත් අමෙරිකානු සෙබළුන් කිසිම ආයුධයක් අතේ නොමැති අහිංසක ගැමියන්ව අමානුෂික විදිහට එක පෙළට තියලා ඝාතනය කරමින් හිටියා. මේක කිසිසේත්ම යුද්ධයක් නෙවෙයි, මේක අමු අමුවේ කරන මහා මනුෂ්‍ය ඝාතනයක්.

තොම්සන්ගේ මුළු ඇඟම සීතල වෙලා ගියා, හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්න ගත්තා. තමන්ගේම රටේ දියුණු හමුදාවක් මේ වගේ තිරිසන් වැඩක් කරයි කියලා ඔහු කවදාවත් හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ. ගෙවල් ගිනි තබමින්, අහිංසක මිනිස්සුන්ව වළවල් වලට දාලා වෙඩි තියන හැටි ඔහුට අහසේ ඉඳන් පැහැදිලිව පෙනුණා.

ඔහුට දැන් තීරණයක් ගන්න සිද්ධ වෙලා තියෙනවා. එක්කෝ මේ මුකුත් දැක්කේ නැහැ වගේ අහක බලාගෙන යන්න ඔහුට පුළුවන්කම තිබුණා. නැත්නම් කිසිම හව්හරණක් නැති මේ අහිංසක ජීවිත වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජීවිතය පරදුවට තියලා ඉදිරිපත් වෙන්න ඔහුට සිද්ධ වෙනවා.

ඔහු තෝරාගත්තේ අතිශය භයානක වුණු ඒ දෙවැනි මාර්ගයයි. තොම්සන් තමන්ගේ හෙලිකොප්ටරය වහාම කෙළින්ම බිමට පහත් කළා. ඔහු හෙලිකොප්ටරය ගොඩබැස්සුවේ වෙඩි තියමින් හිටපු අමෙරිකානු සෙබළුන්ටත්, බියෙන් ගැහෙමින් හැංගිලා හිටපු අහිංසක සිවිල් වැසියන්ටත් හරියටම මැදින්.

හෙලිකොප්ටරයෙන් බිමට බැස්ස තොම්සන්, කෙළින්ම ගියේ මේ ඝාතන මෙහෙයවමින් හිටපු අමෙරිකානු නිලධාරියා වෙතටයි. "මේ මිනිස්සුන්ට මුකුත් කරන්න එපා, මේ අහිංසකයන්ව මම අරන් යනවා" ඔහු නිලධාරියාගේ මුහුණටම තරයේ කියා සිටියා.

ඒත් ඒ නිලධාරියා තොම්සන්ගේ කතාව කිසිසේත්ම ගණන් ගත්තේ නැහැ. ඔවුන් තමන්ගේ ලේ පිපාසය සංසිඳුවා ගනිමින් දිගටම ඝාතන සිදු කරන්නයි සූදානම් වුණේ. තත්ත්වය පාලනයෙන් තොර බව තොම්සන්ට හොඳින්ම තේරුම් ගියා.

එතකොටයි තොම්සන් ලෝක යුද ඉතිහාසයේ කවුරුවත් නොගත්ත විදිහේ අතිශය තීරණාත්මක පියවරක් ගත්තේ. ඔහු තමන්ගේ හෙලිකොප්ටරයේ හිටපු බර අවි වෙඩික්කරුවන් දෙදෙනාට තීරණාත්මක අණක් දුන්නා.

"අපේ සෙබළුන් මේ අහිංසක මිනිස්සුන්ට තවත් එක වෙඩිල්ලක් හරි තිබ්බොත්, ඔයාලා අපේ සෙබළුන්ට වෙඩි තියලා දාන්න." ඒක තමන්ගේම සහෝදර හමුදාවට එරෙහිව දුන්නු බරපතළ මරණීය අණක්. තමන්ගේම හමුදාවට ආයුධ දික් කරන්න කියලා දුන්න මේ අණ ඇහුවම බිම හිටපු අමෙරිකානු සෙබළුන් පවා විශ්මයට පත් වුණා.

තොම්සන්ගේ ඒ දැඩි තීරණය නිසාත්, හෙලිකොප්ටරයේ යොමු කරගෙන හිටපු මැෂින් තුවක්කු නිසාත් සෙබළුන්ට ආපසු හැරෙන්න සිද්ධ වුණා. ඉන්පස්සේ තොම්සන් ඇතුළු කණ්ඩායම පස් කන්දක් අස්සේ බියෙන් සැඟවිලා හිටපු සිවිල් වැසියන් කීපදෙනෙක්ව ආරක්ෂිතව හෙලිකොප්ටරයට නංවාගත්තා.

ඊටත් වඩා සංවේදී සිදුවීම වුණේ ඉන් පසුවයි. ලේ විලක් මැද තිබුණු මළකඳන් පිරුණු වළක් ඇතුළේ ජීවතුන් අතර හිටපු කුඩා පිරිමි දරුවෙක්ව තොම්සන්ගේ කණ්ඩායම හොයාගත්තා. ලේ වලින් පෙඟිලා හිටපු ඒ කුඩා දරුවාවත් තුරුළු කරගෙන ඔවුන් ආරක්ෂිතව එතැනින් පිටත් වුණා.

මේ සිදුවීමෙන් පස්සේ තොම්සන් වහාම ක්‍රියාත්මක වෙලා මේ මහා ඝාතනය ගැන ගුවන් විදුලි පණිවිඩ හරහා ඉහළ නිලධාරීන්ට වාර්තා කළා. ඔහුගේ ඒ නිර්භීත මැදිහත්වීම නිසා එදා තවත් සියගණනක් අහිංසක ජීවිත මරණයෙන් බේරුණා.

ඒත් මේ වීර කතාව එතනින් ලස්සනට ඉවර වෙන්නේ නැහැ. තමන්ගේ සේවය නිමවෙලා අමෙරිකාවට ආපසු ගියාට පස්සේ තොම්සන්ට ලැබුණේ වීරයෙක්ට ලැබෙන පිළිගැනීමක් නෙවෙයි. ඔහුට මුහුණ දෙන්න වුණේ මහා ඛේදවාචකයකටයි.

අමෙරිකානු සමාජය සහ දේශපාලනඥයින් ඔහුව හැඳින්වූයේ තමන්ගේම රට පාවා දුන්න නින්දිත 'ද්‍රෝහියෙක්' විදිහටයි. අමෙරිකානු හමුදාවේ ඉහළ නිලධාරීන් මේ සම්පූර්ණ සිදුවීම ලෝකයෙන් වසන් කරන්න දැඩි උත්සාහයක් ගත්තා. තොම්සන්ව නිහඬ කරන්න ඔවුන් විවිධ බලපෑම් කළා.

තොම්සන්ට දිනපතා දුරකථනයෙන් මරණ තර්ජන ආවා. ඔහුගේ ගෙදර දොරකඩට මරා දමන ලද සතුන්ගේ සිරුරු පවා ගෙනත් දාලා තිබුණා. සමාජයෙන් කොන් වෙලා, තමන්ගේම අයගෙන් අපහාස විඳිමින් ඔහුට සහ ඔහුගේ පවුලේ අයට දශක තුනක්ම කටුක ජීවිතයක් ගත කරන්න සිද්ධ වුණා.

ඒත් ඔහු කිසිම දවසක තමන් ගත්ත තීරණය ගැන පසුතැවුණේ නැහැ. ඒ තමන් කළේ හරි දේ කියලා ඔහුගේ හෘද සාක්ෂිය හොඳින්ම දන්න නිසයි. ඔහු නිහඬවම ඒ සියලු දුක් වේදනා දරාගත්තා.

නමුත් සත්‍යය කවදාහරි ජයගන්නවා කියන කතාව බොරුවක් නෙවෙයි. හරියටම අවුරුදු 30කට පස්සේ, 1998 දී මුළු ලෝකයම මේ සිදුවීමේ සැබෑ ඇත්ත කතාව තේරුම් ගත්තා. එදා මයි ලායි වල සිද්ධ වුණේ මොකක්ද කියලා හෙළිදරව් වුණා.

එදා ද්‍රෝහියෙක් කරපු හියු තොම්සන්ට අමෙරිකානු හමුදාවෙන් පිරිනමන ඉහළම ගෞරව සම්මානයක් වන 'Soldier's Medal' පදක්කම නිල වශයෙන් පිරිනැමුණා. ඒ සතුරෙකුට එරෙහිව නොවුණත්, මනුස්සකම වෙනුවෙන් පෙන්වූ ඔහුගේ අසමසම ධෛර්යය වෙනුවෙනුයි.

සැබෑ වීරයෙක් කියන්නේ යුද පිටියේදී සතුරන්ට එරෙහිව ආයුධ උස්සන කෙනාටම නෙවෙයි. තමන්ගේම අය වැරදි කරනකොට, ඒකට එරෙහිව තනියම හරි හිටගන්න පුළුවන් කෙනායි සැබෑ වීරයා. ඒකට ඕනේ කරන්නේ යුද ශක්තියට වඩා දැවැන්ත මානසික ශක්තියක්.

හියු තොම්සන් කියන්නේ අන්න ඒ වගේ මනුස්සකම වෙනුවෙන් හිටගත්තු, ලෝක ඉතිහාසයේ විරල ගණයේ අසහාය වීරයෙක්. අවාසනාවට මේ විරයා 2006 අපෙන් සදහටම සමු ගත්තා .අද ඔහුගේ නම ඉතිහාසයේ රන් අකුරින් ලියැවී අවසන්.

මේ වගේ නොකී කතා ඉතිහාසයේ පිටු අතරේ කොතෙකුත් සැඟවිලා තියෙනවා, අපේ වගකීම ඒ ඇත්ත ලෝකයට අරගෙන එන එකයි.

මේ කතාව ඔයාගේ හිතටත් පොඩි හරි හැඟීමක් එකතු කළා නම්, අනිවාර්යයෙන්ම මේක "Share" කරලා තවත් කෙනෙකුට කියවන්න ඉඩ හදලා දෙන්න. ඔයාගේ අදහසත් පහළින් Comment කරන්න අමතක කරන්න එපා! ❤️👇🕊️

🎬 මේ වගේ හදවතටම දැනෙන, ලෝකයෙන් හැංගුණු තවත් අපූරු සත්‍ය කතා කියවන්න කැමති නම්, අපේ nokikatha . com වෙබ් අඩවියට අදම ගොඩවෙන්න