💥බෝම්බ වැටිලා, භූමිකම්පා ඇවිත් ජීවිතේම දෙපාරක් කුඩුපට්ටම් වෙලත් පරාජය භාර නොගත්තු ලෝකෙම හොල්ලන 'Honda' සමාගමේ සැබෑ කතාව 🏍️

අද අපි කතා කරන්න යන්නේ අපේ ගෙදරක, පාරක තොටක අනිවාර්යයෙන්ම දකින්න ලැබෙන නමක් ගැන. ඒ තමයි 'හොන්ඩා' (Honda). ඒත් මේ ලෝක ප්‍රකට යතුරුපැදි සහ මෝටර් රථ අධිරාජ්‍යය පිටුපස ඉන්න සොයිචිරෝ හොන්ඩා (Soichiro Honda) කියන මිනිහා කාපු කටු, විඳපු දුක් කන්දරාව ඇහුවොත් ඔයාට හිතෙයි "මෙහෙමත් මිනිස්සු මේ ලෝකේ ඉන්නවා නේද" කියලා. කතාව පටන් ගන්නේ මෙහෙමයි.

පළමු සිහිනය සහ දැවැන්තම ප්‍රතික්ෂේප වීම

1930 ගණන් වල ජපානයේ හිටපු තරුණ සොයිචිරෝ කියන්නේ යකඩත් එක්කම ජීවත් වුණු, වාහන වලට පිස්සු වැටුණු කොල්ලෙක්. එයාට ලොකු හීනයක් තිබුණා ඒ කාලේ ජපානයේ දැවැන්තම සමාගම වුණු 'ටොයොටා' (Toyota) එකට පිස්ටන් රින්ග්ස් (Piston rings) හදලා දෙන්න. අවුරුදු ගාණක් තමන්ගේ පොඩි ගැරේජ් එකේ රෑ දවල් නැතුව මහන්සි වෙලා, තමන්ගේ බිරිඳගේ ආභරණ පවා උකස් කරලා එයා පිස්ටන් රින්ග් එකක් හදලා ටොයොටා සමාගමට අරන් ගියා.

ඒත් මොකද වුණේ? ටොයොටා ඉංජිනේරුවෝ ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කළා. "මේකේ ප්‍රමිතිය (Quality) මදි" කිව්වා. වෙන කෙනෙක් නම් එතනින්ම වැඩේ අතහරිනවා. ඒත් සොයිචිරෝ කඩාවැටුණේ නෑ. එයා ආයෙත් පාසල් ගිහින් ඒ ගැන තවදුරටත් ඉගෙන ගෙන, තමන්ගේ වැරදි හදාගෙන, අන්තිමේදී ටොයොටා සමාගමටම තමන්ගේ නිපැයුම විකුණන්න සමත් වුණා.

අහසින් ආව මරණය සහ හිස් තෙල් ටැංකි

ඔන්න දැන් එයාට ඕනෙ වුණා තමන්ගේම කියලා ෆැක්ටරියක් දාන්න. හැබැයි ඒ වෙනකොට දෙවන ලෝක යුද්ධය පටන් අරන්. ජපානයේ කොන්ක්‍රීට් නෑ, සිමෙන්ති නෑ. ඒත් එයා තමන්ගේම ක්‍රමයකට සිමෙන්ති හදාගෙන ෆැක්ටරිය ගොඩනැගුවා. හැබැයි ඒ සතුට වැඩි කල් තිබුණේ නෑ. ඇමෙරිකන් බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් එයාගේ ෆැක්ටරිය සම්පූර්ණයෙන්ම කුඩුපට්ටම් වෙලා ගියා.

සාමාන්‍ය මිනිහෙක් නම් ඔළුවේ අතගහගෙන අඬනවා. ඒත් සොයිචිරෝ තමන්ගේ සේවකයින්ට කිව්වේ අමුතුම කතාවක්. "ඇමෙරිකන් කාරයෝ බෝම්බ දානකොට අහස්‍ යානා වලින් බිම වැටෙන හිස් ඉන්ධන ටැංකි (Gasoline cans) ටික එකතු කරන්න" කියලා. මොකද ඒ කාලේ ජපානයේ දැඩි අමුද්‍රව්‍ය හිඟයක් තිබුණා. එයා ඒ බෝම්බ ටැංකි වල යකඩ වලින් ආයෙත් වතාවක් තමන්ගේ ෆැක්ටරිය අලුතින් ගොඩනැගුවා.

සොබාදහමේ කෲරත්වය

ඔන්න දැන් ආයෙත් ව්‍යාපාරය නැගිටලා එනවා. ඒත් 1945 දී ජපානයට දරුණු භූමිකම්පාවක් එනවා. ඒ භූමිකම්පාවෙන් සොයිචිරෝ ලේ දහඩිය වගුරවලා අමාරුවෙන් හදපු ෆැක්ටරිය ආයෙත් වතාවක් බිමටම සමතලා වෙලා යනවා. යුද්ධයෙනුත් ජපානය පරාදයි. එයාට ඉතුරු වුණු යන්ත්‍ර සූත්‍ර ටිකත් ටොයොටා සමාගමටම විකුණලා දාලා එයා ගෙදර එනවා.

බයිසිකලයට හයි කරපු පුංචි මෝටරය

යුද්ධයෙන් පස්සේ ජපානය කියන්නේ අන්ත දුගී, කඩා වැටුණු රටක්. මිනිස්සුන්ට කන්න නෑ, වාහන වලට ගහන්න තෙල් නෑ. සොයිචිරෝගේ පවුලේ අයටත් කෑම බීම ගේන්න ඈත කඩේට යන්න විදියක් නෑ. තෙල් නැති නිසා කාර් එක පදින්න බෑ. ඒ නිසා එයා අපූරු වැඩක් කළා. එයා තමන්ගේ බිරිඳගේ බයිසිකලයට, හමුදාවෙන් අයින් කරපු පොඩි රේඩියෝ ජෙනරේටර් මෝටරයක් හයි කළා. ටිකක් දුර යන්න පුළුවන් වෙන්න තෙල් ටිකකුත් ඒකටම සෙට් කළා.

මේ අමුතු 'මෝටර්-බයිසිකලේ' දැකපු අසල්වැසියෝ හැමෝම ඇවිත් "අනේ අපිටත් මේ වගේ එකක් හදලා දෙන්නකෝ, අපිටත් පයින් යන්න බෑ" කියලා ඉල්ලන්න ගත්තා.

බයිසිකල් කඩකාරයෝ 18,000 කගේ උදව්ව

සොයිචිරෝට තේරුණා මේක තමයි තමන්ගේ ඊළඟ අවස්ථාව කියලා. ඒත් එයා ගාව සත පහක සල්ලි නෑ. එයා මුළු ජපානයේම හිටපු බයිසිකල් කඩකාරයෝ 18,000 කට තමන්ගේ අතින්ම ලියුම් ලිව්වා "ජපානය ආයෙත් ගොඩනගන්න, මිනිස්සුන්ගේ ගමන් බිමන් ලේසි කරන්න මට උදව් කරන්න" කියලා. ඒ අදහසට කැමති වෙලා කඩකාරයෝ 3,000 ක් විතර එයාට මුදල් එව්වා. ඒ ලැබුණු ආයෝජනයෙන් තමයි එයා 1948 දී **'Honda Motor Company'** එක ආරම්භ කරන්නේ. අද වෙද්දී ඒක ලෝකයේ තියෙන දැවැන්තම සමාගමක්.

ජීවිතේ කී පාරක් වැටුණත්, තමන්ගේ ෆැක්ටරිය දෙපාරක්ම කුඩු වෙලත්, තමන්ගේම රටේ ලොකුම සමාගමෙන් ප්‍රතික්ෂේප වෙලත් කවදාවත් තමන්ගේ හීනය අතනොහැරිය, හැම කරදරයක්ම තමන්ගේ වාසියට හරවගත්ත සොයිචිරෝ හොන්ඩාගේ කතාව අපිට කියන්නේ එකම එක දෙයයි.

"ඔයාගේ සාර්ථකත්වය තීරණය වෙන්නේ ඔයා කී පාරක් වැටෙනවාද කියන එක මත නෙවෙයි , වැටෙන හැම පාරකම ඔයා කොහොමද ආයෙත් නැගිටින්නේ කියන එක මතයි!"

අපිත් වැටෙන හැම වෙලාවෙම මේ Honda කතාව මතක් කරගමු. ජය වේවා! ✌️

කතාව කියවලා දැනුණු දේ පල්ලෙහායින් කමෙන්ට් කරගෙන යන්න

මේ වගේ දේවල් අනිත් අයටත් දැනගන්න Share කරන්න අමතක කරන්න එපා

ෆේස්බුක් එකෙන් ඔයාට මේ වගේ වටිනා පෝස්ට් මිස් වෙනවාද? එහෙනම් දැන්ම ‘නොකී කතා – Untold Stories’ පිටුව Follow කරලා 'Favourites' දාගන්න. එතකොට අලුත් කතාවක් දාපු ගමන් ඔයාට ඉස්සෙල්ලම පෙනෙයි